رفتن به مطلب

Chegini

کاربر عادی
  • تعداد ارسال ها

    108
  • تاریخ عضویت

  • آخرین بازدید

اعتبار در سایت

311 Excellent😃😃😃😃

درباره Chegini

  • درجه
    💚💚💚💚
  • تاریخ تولد 27 اسفند 1380

کاربر عادی

  • کاربر
    نویسنده

آخرین بازدید کنندگان نمایه

646 بازدید کننده نمایه
  1. هرکه یک لحظه وصالش به دو عالم بخرید

    راستی او چه خریدست و چه بفروخته بود؟

    1. mansoor-h

      mansoor-h

      دل بسی خون به کف آرد ولی دیده بریخت
      الله الله که تلف کردو که اندوخته بود ۴
       

  2. شده است عشق کسی در دل تو رخنه کند جان بدهی؟

  3. Chegini

    خب میخواستم یه انتقاد کوچیک بکنم از سایت البته دوست دارم بیشتر خود مدیر اصلی قرار بگیره فقط یه انتقاد کوچیکه نه قصد جسارت دارم نه خدایی نکرده توهین یه مشکلی که به نظرم اخیرا سایت پیدا کرده تعداد زیاد مدیرا،همکار ارشدا و پلیس ها ست قبلا فقط دوتا مدیر بود یه قانون میزاشتن همه میگفتیم چشم درسته که تعداد کاربرا زیادتر شده و احتیاج داره به تعداد بیشتری از مدیرا اما یه مشکلی که هست امروز یه قانون میزارن فردا اونیکی مدیر یه چی بهش اضافه میکنه گیر دادنا زیاد شده..بعضی ها هم بخاطر همین موضوع الکی بن میشن..واقعا الکی، حالا موضوع من این نیستاااا اما من میگم یکم همانگ باشید باهم. امروز یکی یه چی نگه فردا یه نفر دیگه پیاز داغشو زیاد کنه فقط یه انتقاد کوچیک هست و امیدوارم کسی ناراحت نشه @m
  4. Chegini

    پارت هفتم ولی عجب غلغله ای به پا بوداا ، رو مبل نشسته بودم و غر میزدم ، مامان از یه طرف کاراشو انجام میداد از یه طرف تند تند به من پذیرایی میکرد، انواع و اقسام خوراکی ها رو گذاشته بود جلوم. یه لحظه با خودم فکر کردم یعنی منو چی فرض کرده؟؟ من این همه چیز میز و چجوری بخورم؟ ساسان لباشو برچیده بود و با حسرت به من و خوراکی ها و میوه های روبه روم که رو میز چیده شده بود، نگاه میکرد. آخر سرهم طاقت نیاورد و با حسادت آشکاری گفت: هی! کاش منم میرفتم یه جایی سه سال نمیومدم. مامان توجه ای به حرفش مامان نکرد، وقتی دید نه توجه ای بهش نمیشه ناچار اومد و کنارم نشست و مشغول شد. حرف نمیزد ، فقط عین چی میخورد قحطی زده! دیدم هیچی نمیگه پرسیدم: _ حالا کی هست این دختر خوشبخت؟ جوابمو نداد، بیخیال مشغول خوردن بود _ ساسان؟ بازم جواب نداد، طوری رفتار میکرد که انگار اصلا صدامو نمیشنوه ، محکم به شونش کوبیدم و گفتم: هوی ساسان با توام! یه نیم نگاه بهم انداخت و با اخم روشو برگردوند. دیوونه! معلوم نیست چشه! اول که دعوا میگیره با آدم..بعد یهو بغلت میکنه و الانم اخم و تخم تحویل میده .. شونه ای بالا انداختم و زیرلب گفتم: به جهنم بعد بلند از مامان پرسیدم: _ کی هست این دختر بدبخت؟ بدبختشو بلند تر گفتم که ساسان با غیض نگام کرد، بچه پرو ..تا یکم تحویلت میگرم فکر میکنی چه خبره‌، اصلا دوست داشتم برم نیام، خوب کردم سه سال نیومدم! باید همونجا میموندم تورو هم نمیدیدیم، غصه نخور داداش جان من که بالاخره برمیگردم میگی نه ببین! مامان با لبخند از آشپز خونه اومد ببرون و گفت: _ ماشالله هزار ماشالله ‌.‌.‌چه دختری، خوب و خانوم! _خوشگله؟ _ اره ماشالله، هم خوشگله هم خانوم! زیر چشمی نگاهی به ساسان انداختم و مامان و مخاطب قرار دادم: _ چطور آشنا شدند؟ _ من چه میدونم مادر، یهو این داداشت اومد گفت من این دختره رو میخوام، یه روزم دست منو گرفت برد دیدمش ، دیدم نه خیلی دختر خوبیه ! با هیجان پرسیدم: دوست بودند؟ قبل از اینکه مامان جواب بده ساسان با غیض داد زد: نه! چنان نه رو با تحکم گفت که جاخوردم، وااا..چی گفتم مگه؟ حالا خوبه دوست دخترای جور وا جورشم دیدیماااا.. با حرص گفتم: چته هی داد میزنی؟ _ داری تهمت میزنی! نگاهش سمت من نبود و با اخم داشتم پایین و نگاه میکرد، رد نگاهشو گرفتم و به کفشام رسیدم. این ساسان خل شده؟؟ چرا به کفشام اینجوری نگاه میکنه؟ یهو سرشو بلند کرد، با همون اخم تو چشمام خیره شد و پرسید: تو با کفش اومدی خونه؟ با این سوالش دیدم که رنگ مامان پرید، اینا رفتاراشون تغیر کرده، اونم خیلیییی. خب اخه اینم سواله میپرسه؟ نمیبینه یعنی؟ _ آره خب مثل خو.. نگام که به پاهاش افتاد حرفمو ادامه ندادم، عه این چرا کفش پاش نیست؟ به پاهای مامان هم نگاه کردم، اونم دم پایی رو فرشی پاش بود، مثل علامت سوال نگاشون میکردم. جدی کار اشتبایی کردم؟ خب قبلا هم هممون با کفش میومدیم خونه مگه غیر از این بود؟ نکنه این ساسان رفته با عمو اینا گشته اینجوری شده؟ ما همیشه به اونا بخاطر این مسخره بازیاشون میخندیدم ولی حالا... گفتم:مگه شدی عمو فردین؟؟ کفشه دیگه خب. به دنبال حرفم از جام بلند شدم و تا اومدم قدمی بردارم با هول داد زد: -نه! با ترس سر جام وایستادم، مامان هم گوشه لبشو گاز گرفته بود و به من نگاه میکرد. ساسان رو به مامان کرد و گفت: چرا گذاشتی اینجوری بیاد تو خونه؟ مامان: _ به جون مامان تازه الان دیدم، اصلا حواسم نشد دوباره اومدم بیام جلو که صدای دادش گوشمو کر کرد: _ د تکون نخور گند زدی به خونه و زندگی از زور تعجب زبونم بند اومده بود، چی میگه این؟؟؟ من گند زدم به خونه و زندگی؟؟؟ ساسان با لحن آروم تری ادامه داد: _سدنا جان خواهر من، تکون نخور باشه؟
  5. میخواهم امشب صبوری را بیاموزم..

    اما نه از ایوب نبی..

    صبر را از مولایم امیرالمومنین می آموزم

    اما کی میتواند؟

    ۳۰ سال درد خود را با چاه بگوید..

    امان از دل مولایم...

    امان..

  6. Chegini

    خیلی عالی بود، قلمت بی نهایت قویه عزیزم. من که واقعا خوشم اومد و دلم نمیاد ایرادی بگیرم یعنی اصلا نمیتونم ایرادی بگیرم، فوق العده بود خانم نویسنده موفق باشی عزیزم❤
  7. Chegini

    mohebe__hossein

  8. و کفی بالحلم ناصرا🌷
    امام‌علے‌(ع):
    ای‌مالڪ!
    اگرشب‌هنگام‌ڪسے‌را‌درحال‌گناه‌دیدے
    فردا‌بہ‌آن‌چشم‌نگاهش‌مڪن
    شایدسحرتوبہ‌ڪرده‌باشدوتو‌ندانے
     

  9. 5 تاپیکی که دادی، انتقال داده شد ;)

  10. Chegini

    بسم الله الرحمن الرحیم خداوند ستار العیوب است آیا موردی بوده است که خداوند ستر عیب انسانی را دریده باشد و گناه و عیب کسی را برملا کرده باشد؟ انسان از نقایص و عیوب خود ناراحت و غمگین می شود چرا که فطرتاً کمال طلب است و نقص و عیب در مقابل کمال است؛ لذا انسان فطرتا دوست دارد که کامل باشد و دیگران نیز او را به وصف کمال بشناسند و چون این حس فطری ، ریشه در روح دارد در همه عوالم وجود خواهد داشت، در عالم طبیعت بسیاری از نقایص و عیوب روحی و اخلاقی انسانها در پشت پرده عالم ماده پنهان است و خداوند متعال آن را از بسیاری از مردم پنهان کرده است؛ حتی از برخی از روایات استفاده می شود که بسیاری از قبایح انسان مؤمن از برخی از فرشتگان نیز مستور است. امام صادق(ع) فرمودند: « هیچ مؤمنی نیست مگر اینکه صورتی مثالی در عرش دارد وقتی شخص مشغول رکوع وسجود و مانند آن می شود صورت مثالی او نیز در عرش مشغول همان اعمال می شود و در این هنگام ملائک او را در عرش می بینند و بر او صلوات می فرستند و استغفار می کنند و زمانی که بنده مؤمن مشغول گناه می شود، خدا بر صورت مثالی او پوششی می افکند تا ملائک مطلع نشوند و این است تأویل « یا من اظهر الجمیل و ستر القبیح»(بحارالانوار، ج۵۴ ص۳۵۴) همین طور از روایات استفاده می شود که خداوند متعال گناهان توبه کنندگان را هم در دنیا و هم در آخرت می پوشاند. امام صادق(ع) فرمودند: « زمانی که بنده توبه نصوح کند خدا او را دوست می دارد پس عیوب او را در دنیا و آخرت می پوشاند. راوی از امام می پرسد: خدا چگونه می پوشاند؟ امام می فرمایند: خدا گناهان او را از یاد دو ملکی که گناهان او را می نویسند، می برد و به اعضای او وحی می کند که گناهان او را کتمان کنید و وحی می کند به اماکن زمین که کتمان کنید آنچه را که از گناه در شما انجام می داد، پس او خدا را ملاقات می کند در حالی که هیچ چیزی نیست که بر گناه او شهادت دهد.»(کافی، ج۲، ص۴۳۰ و ۴۳۱) از این گونه روایات استفاده می شود که خداوند متعال نسبت به مؤمنان هم در دنیا و هم در آخرت ستارالعیوب است. این در صورتی است که جرم و گناه و بی حیایی انسان از حد نگذرد و از ستار بودن خداوند سوء استفاده نکند ولی آن گاه که بنده خدا از ستاریت خدا مغرور شود و حرمت شکنی را از حد بگذارند و به خصوص شروع به ریختن آبروی بندگان کند، در این حالت بعید نیست که خدا نیز پرده از کار او بردارد و او را رسوا کند و البته در آخرت به طور حتم پرده از کارهایش برداشته خواهد شد . در طول تاریخ افراد زیادیبوده اند که طشت رسوایی آنها از پشت بام بر زمین افتاده و رسوای خاص و عام شذه اند و این چیزی جز عکس العمل افراط و زیاده روی در اعمال بدشان نبوده است . در واقع این خود شخص است که با زیر پا گذاشتن همه حدود و افسار گسیختگی کامل پرده ستاریت خدا را کنار می زند و خود را رسوا می کند. بنابراین در عین اینکه آخرت یوم تبلی السرائر است و اسرار در آن روز فاش می شوند ولی گناهان مؤمنان مکتوم می ماند و خدا آن را حتی از ملائک نیز مخفی می کند واین خود پاداشی برای مومنان است ؛ حتی از برخی روایات استفاده می شود که خداوند متعال بعد از ورود مؤمنان به بهشت، گناهان گذشته آنها را از یادشان می برد تا از شرمندگی آن آزار نبینند و گوارایی و شیرینی بهشت در کام آنها تلخ نگردد . در دعای کمیل می خوانیم : ((و کنت انت الرقیب علی من ورائهم والشاهد لما خفی عنهم و برحمتک اخفیته و بفضلک سترته ; خدایا تو مراقب و گواه اعمال من بودی از ورای دیده فرشتگان ثبت کننده اعمال و آنچه از ایشان پنهان می ماند به واسطه رحمتت پوشاندی و از روی فضلت آنها را پنهان داشتی )). @دزیره
  11. Chegini

    @aty.s
  12. Chegini

    روزه ۱. معنای روزه «روزه» در شرع مقدس اسلام آن است که انسان در تمام روز (از طلوع فجر تا غروب آفتاب) با قصد اطاعت از فرمان خداوند از خوردن و آشامیدن و چیزهای دیگری که به تفصیل گفته خواهد شد خودداری کند. توجه: معیار شرعی در مورد وقت روزه، فجر صادق است نه کاذب، و احراز آن موکول به تشخیص مکلف است. در طلوع فجر (وقت وجوب امساک برای روزه گرفتن) فرقی بین شبهای مهتابی و غیر مهتابی نیست. مقتضی است که مؤمنین محترم «اَیَّدَهُمُ اللهُ تَعَالی» جهت رعایت احتیاط در امساک روزه، همزمان با شروع اذان صبح از رسانه‌ها برای روزه امساک نمایند. هرگاه برای روزه‌دار اطمینان حاصل شود که اذان از هنگام داخل شدن وقت شروع شده جایز است به صرف شروع اذان، افطار نماید و صبر کردن تا پایان اذان لازم نیست. ۲. انواع روزه روزه از یک نظر بر چهار نوع است: ۱. روزه‌ی واجب، مثل روز‌ه‌ی ماه مبارک رمضان. ۲. روزه‌ی مستحب، مثل روزه‌ی ماه رجب و شعبان. ۳. روز‌ه‌ی مکروه، مثل روزه‌ی روز عاشورا. ۴. روز‌ه‌ی حرام مثل روزه‌ی عید فطر(اول ماه شوال) و قربان(دهم ماه ذی‌الحجه). توجه: کسی که می‌داند روزه برای او ضرر دارد یا خوف ضرر داشته باشد باید روزه را ترک کند و اگر روزه بگیرد صحیح نیست بلکه حرام است، خواه این یقین و خوف از تجربه‌ی شخصی حاصل شده باشد یا از گفته‌ی پزشک امین یا از منشأ عقلایی دیگر. ملاک تأثیر روزه در ایجاد بیماری یا تشدید آن و عدم قدرت بر روزه گرفتن، تشخیص خود روزه‌دار نسبت به خودش است، بنابراین اگر پزشک بگوید روزه ضرر دارد، اما او با تجربه دریافته است که ضرر ندارد باید روزه بگیرد، همچنین اگر پزشک بگوید روزه ضرر ندارد ولی او بداند روزه برایش ضرر دارد یا خوف ضرر داشته باشد نباید روزه بگیرد. هرگاه عقیده‌اش این بود که روزه برای او ضرر ندارد و روزه گرفت و بعد فهمید روزه برای او ضرر داشته باید قضای آن را به جا آورد. پزشکانی که بیماران را از روزه گرفتن به دلیل ضرر داشتن منع می‌کنند گفته‌ی ایشان در صورتی معتبر است که اطمینان آور باشد یا باعث خوف ضرر شود و در غیر این صورت اعتباری ندارد. ۳. روزه‌های واجب ۱. روزه‌ی ماه مبارک رمضان. ۲. روزه‌ی قضا. ۳. روزه‌ی کفاره. ۴. روزه‌ی قضای پدر و مادر. ۵. روزه‌ی مستحبی که به واسطه‌ی نذر و عهد و قسم واجب شده است. ۶. روزه‌ی روز سوم از ایام اعتکاف. ۷. روزه‌ی بدل از قربانی در حج تمتع ۴. شرایط وجوب روزه بلوغ عقل قدرت بی هوش نبودن مسافر نبودن حایض و نفسا نبودن ضرری نبودن روزه حرجی نبودن روزه توجه: روزه بر افرادی واجب است که واجد شرایط فوق باشند، بنابراین روزه بر کودک نابالغ، دیوانه، بیهوش، فردی که توانایی گرفتن روزه ندارد، مسافر، زن حایض و نفسا، کسی که روزه برای او ضرر یا حرج (مشقت زیاد) دارد واجب نیست. (توضیح بیشتر در درسهای بعدی خواهد آمد). انسان نمی‌تواند به خاطر ضعف روزه را بخورد، ولی اگر به قدری ضعف پیدا کند که تحمل آن بسیار مشکل شود می‌تواند روزه را بخورد، و همچنین اگر برای او ضرر یا خوف ضرر داشته باشد، بنابراین دخترانی که به سن بلوغ - که بنا به نظر مشهور همان تکمیل نه سال قمری است - می‌رسند واجب است روزه بگیرند و ترک آن به صرف دشواری، ضعف جسمانی و مانند آن جایز نیست. بلی اگر برای آنها ضرر داشته و تحمل آن برای ایشان همراه مشقت زیاد باشد می‌توانند افطار کنند. ۵. شرایط صحت روزه ۱. اسلام ۲. ایمان ۳. عقل ۴. بی هوش نبودن ۵. مسافر نبودن ۶. حایض و نفسا نبودن ۷. ضرری نبودن ۸. داشتن نیت ۹. ترک مفطرات ۱۰. روزه‌ی قضا نداشتن (البته این شرط برای کسی است که می‌خواهد روزه‌ی مستحبی بگیرد). توجه: روزه از افرادی صحیح است که واجد شرایط فوق باشند، بنابراین روزه‌ی کافر، دیوانه، بی‌هوش، مسافر، حایض و نفسا، روزه‌یی که برای فرد ضرر دارد، یا در آن نیت روزه نکرده یا یکی از مفطرات را عمداً انجام داده باطل است، همچنین روزه‌ی مستحبی کسی که روزه‌ی قضا دارد صحیح نیست. ۶. نیت روزه الف) معنی و لزوم نیت روزه مانند همه‌ی عبادتهای دیگر باید با نیت همراه باشد، بدین معنی که خودداری انسان از خوردن و آشامیدن و سایر چیزهای باطل‌کننده‌ی روزه، به خاطر دستور خداوند باشد و همین که چنین عزمی در او باشد کافی است و لازم نیست آن را بر زبان بیاورد. ب) زمان نیت روزه‌های مستحبی: از اول شب تا موقعی که به اندازه‌ی نیت کردن به مغرب وقت مانده باشد. روزه‌های واجب: ۱. واجـب معین، مثل روزه‌ی ماه رمضان الف) تا قبل از طلوع فجر: صحیح است. ب) تا قبل از زوال: از روی عمد: صحیح نیست. از روی فراموشی یا بی اطلاعی: بنابر احتیاط واجب نیت روزه کند و روزه بگیرد و بعداً نیز روزه‌ی آن روز را قضا نماید. ج) بعد از زوال: کافی نیست. ۲. واجب غیرمعین، مثل‌روزه‌ی‌قضای ماه رمضان الف) تا قبل از زوال: صحیح است. ب) بعد از زوال: صحیح نیست. ۱. از آن جا که شروع روزه از اول فجر است، نیت آن هم باید از آن لحظه به تأخیر نیفتد، و بهتر آن است پیش از فرا رسیدن فجر، نیت روزه کند. ۲. اگر اول شب نیت کرد که فردا روز بگیرد و پس از آن به خواب رفت و تا بعد از اذان صبح بیدار نشد یا سرگرم کاری بود و از فرا رسیدن صبح غافل بود، و پس از آن توجه یافت، روزه‌ی او صحیح است. ۳. کسی که در ماه رمضان، هنگام فرا رسیدن اذان صبح، عمداً نیت روزه نمی‌کند، اگر در اثنای روز نیت روزه کند، روزه‌اش باطل است و در عین حال باید تا غروب آن روز از همه‌ی چیزهای باطل کننده‌ی روزه اجتناب کند و بعد از ماه رمضان هم قضای آن روز را به جا آورد. ۴. کسی که در ماه رمضان از روی فراموشی یا بی اطلاعی، نیت روزه نکرده و در اثنای روز ملتفت شود، در صورتی که کاری که روزه را باطل می‌کند انجام داده باشد، روزه‌ی آن روز باطل است ولی تا غروب از کارهای باطل کننده‌ی روزه خودداری کند، اما چنانچه تا هنگامی که ملتفت روزه می‌شود کاری که روزه را باطل می‌کند انجام نداده باشد اگر بعد ازظهر است روزه باطل است، واگر پیش از ظهر است بنابر احتیاط واجب باید نیت روزه کند و روزه بگیرد و بعداً نیز روزه‌ی آن روز را قضا کند. ۵. اگر برای روزه‌ی واجب غیر ماه رمضان، مانند روزه‌ی کفاره یا قضا تا نزدیک ظهر نیت نکند، چنانچه تا آن وقت کاری که روزه را باطل می‌کند انجام نداده باشد، می‌تواند نیت کند و روزه‌ی او صحیح است. ۶. روزه‌ی مستحبی را در هر وقت از روز که به فکر روزه بیفتد می‌تواند نیت روزه کند و روزه‌ی او صحیح است، مشروط بر این که تا آن لحظه کاری که موجب باطل شدن روزه است از او سر نزده باشد. ۷. کسی که روزه‌ی قضای ماه رمضان بر او واجب است نمی‌تواند روزه‌ی مستحبی بگیرد حتی اگر زمانی که وقت نیت روزه‌ی واجب تمام شده است (یعنی بعد از ظهر) هم نیت روزه‌ی مستحبی کند صحیح نیست، و چنانچه فراموش کند و روزه‌ی مستحبی بگیرد در صورتی که در اثنای روز (چه پیش از ظهر باشد یا بعد ازظهر) یادش بیاید روزه‌ی مستحبی او باطل می‌شود، حال اگر پیش ازظهر باشد می‌تواند نیت روزه‌ی قضای ماه رمضان کند و روزه‌اش درست است. توجه: کسی که روزه‌ی قضای ماه رمضان بر ذمه دارد اگر به نیت استحباب روزه بگیرد، به جای روزه‌ی قضایی که بر عهده‌اش هست محسوب نمی‌شود. کسی که نمی‌داند روزه‌ی قضا بر عهده دارد یا نه، اگر به نیت آنچه که شرعاً مأمور به آن است اعم از روزه‌ی قضا یا مستحبی، روزه بگیرد و در واقع روزه‌ی قضا بر عهده‌اش باشد به عنوان روزه‌ی قضا محسوب می‌شود. ۸. اگر مریض در اثنای روز ماه رمضان خوب شود، واجب نیست که نیت روزه کند و آن روز را روزه بگیرد، ولی اگر پیش از ظهر باشد و کاری که روزه را باطل می‌کند از او سر نزده باشد احتیاط مستحب آن است که نیت روزه کند و روزه بگیرد و پس از ماه رمضان باید آن روز را قضا کند. ج) نیت در یوم‌الشک روزی که انسان شک دارد که آخر شعبان است یا اول ماه رمضان (یوم الشک) واجب نیست روزه بگیرد، و اگر بخواهد روزه بگیرد نمی‌تواند نیت روزه‌ی رمضان کند، بلکه می‌تواند قصد روزه‌ی مستحبی آخر شعبان یا روزه‌ی قضا و مانند آن کند و اگر بعداً معلوم شود که رمضان بوده از رمضان حساب می‌شود و قضای آن روز لازم نیست، و اگر در اثنای روز بفهمد که ماه رمضان است باید از همان لحظه نیت روزه‌ی رمضان کند. د) استمرار در نیت ۱. در روزه، واجب است نیت، استمرار داشته باشد. ۲. آنچه استمرار در نیت را به هم می‌زند: الف) نیت قطع روزه (یعنی در اثنای روز از نیت روزه گرفتن برگردد به طوری که قصد ادامه‌ی روزه نداشته باشد): روزه‌اش باطل می‌شود و قصد دوباره‌ی او برای ادامه‌ی روزه فایده ندارد. البته تا اذان مغرب باید از کاری که روزه را باطل میکند، خودداری کند. ب) تردید در ادامه‌ی روزه (به این معنی که هنوز تصمیم نگرفته است روزه را هم باطل کند) ج) نیت قاطع (یعنی تصمیم بگیرد کاری را که موجب باطل شدن روزه است صورت دهد و هنوز آن را انجام نداده است) در صورت (ب) و (ج)، احتیاط واجب آن است که روزه را تمام کند و بعداً هم آن را قضا نماید. توجه: آنچه گفتیم در ارتباط با روزه‌ی واجب معین از قبیل روزه‌ی ماه رمضان و نذر معین و مانند آن است، اما در روزه‌های مستحب و نیز روزه‌های واجب غیر معین که وجوب آن مخصوص به روز معینی نیست اگر تصمیم بر قطع روزه بگیرد ولی کاری که روزه را باطل می‌کند از او سر نزند و بعداً دوباره تا پیش از ظهر - و در مستحب تا غروب - نیت روزه کند روزه‌ی او صحیح است. ۷. مفطرات روزه ۱. خوردن و آشامیدن. ۲. جماع (آمیزش جنسی). ۳. استمنا (خود ارضایی جنسی). ۴. دروغ بستن به خدا و پیامبران و معصومین(ع) (بنابر احتیاط واجب). ۵. رساندن غبار غلیظ به حلق (بنابر احتیاط واجب). ۶. فرو بردن تمام سر در آب (بنابر احتیاط واجب). ۷. باقی ماندن بر جنابت و حیض و نفاس تا اذان صبح. ۸. اماله (تنقیه) کردن با مایعات. ۹. قی کردن عمدی. توجه: به کارهایی که روزه را باطل می‌کند «مفطرات روزه» می‌گویند. خوردن و آشامیدن ۱. اگر روزه‌دار عمداً و آگاهانه چیزی بخورد یا بیاشامد روزه‌ی او باطل می‌شود، خواه آن چیز از خوراکیها و آشامیدنیهای معمول باشد و خواه از چیزهای غیر خوراکی مانند کاغذ یا پارچه و امثال آن، و خواه زیاد باشد یا کم، مانند قطره‌های بسیار کوچک آب یا خرده‌ی کوچکی از نان. ۲. اگر روزه‌دار چیزی را که لای دندان مانده است عمداً فرو ببرد، روزه‌اش باطل می‌شود، اما اگر علم به وجود باقیمانده‌ی غذا در لای دندانها و یا علم به رسیدن آن به حلق نداشته و یا فرو رفتن آن عمدی و با التفات نبوده روزه باطل نمی‌شود. ۳. خوردن و آشامیدن از روی سهو و فراموشی روزه را باطل نمی‌کند و تفاوتی هم بین اقسام روزه از واجب و مستحب نیست. ۴. فرو بردن آب دهان روزه را باطل نمی‌کند. ۵. احتیاط واجب آن است که روزه‌دار از استعمال آمپولهای مقوّی یا مغذّی، یا آمپولهایی که به رگ تزریق می‌شود و نیز انواع سِرُم‌ها خودداری کند، ولی تزریق آمپول در عضله یا برای بی حس کردن و نیز دارو گذاشتن در زخمها و جراحتها اشکال ندارد. ۶. احتیاط واجب آن است که روزه‌دار از مواد مخدری که از راه بینی یا زیر زبان جذب می‌شود خودداری کند. ۷. اگر موقعی که مشغول خوردن غذا است بفهمد صبح شده، باید لقمه‌ را از دهان بیرون بیاورد، و اگر عمداً آن را فرو ببرد روزه‌اش باطل است. (وظیفه‌ی کسی که عمداً روزه را باطل کرده است بعداً گفته خواهد شد). ۸. فرو بردن اخلاط سر و سینه تا به فضای دهان نرسیده روزه را باطل نمی‌کند، اما اگر داخل فضای دهان شود احتیاط واجب آن است که آن را فرو نبرد. ۹. هرگاه خوردن قرص در حال روزه برای درمان فشار خون ضروری باشد اشکال ندارد، ولی با خوردن آن، روزه باطل می‌شود. (بر استفاده از قرص جهت درمان، عنوان خوردن صدق می‌کند). ۱۰. خونی که از لثه بیرون می‌آید تا آن را فرو نبرده است روزه باطل نمی‌شود و چنانچه در آب دهان مستهلک شود (و از بین برود) محکوم به طهارت است و بلعیدن آن اشکال ندارد و مبطل روزه نخواهد بود، و همچنین در صورت شک در همراه بودن آب دهان با خون، فرو بردن آن اشکال ندارد و به صحت روزه ضرر نخواهد زد.
  13. Chegini

    بسم الله الرحمن الرحیم مبطلات نماز مبطلات نماز ١١٢٦ دوازده چيز نماز را باطل مى‏كند و آنها را مبطلات مى‏گويند: اول : آنكه در بين نماز يكى از شرطهاى آن از بين برود مثلا در بين نماز بفهمد مكانش غصبى است. دوم: آنكه در بين نماز عمدا يا سهوا يا از روى ناچارى، چيزى كه وضو يا غسل را باطل مى‏كند پيش آيد، مثلا بول از او بيرون آيد. ولى كسى كه نمى‏تواند از بيرون آمدن بول و غائط خوددارى كند، اگر چه در بين نماز بول يا غائط از او خارج شود چنانچه به دستورى كه در احكام وضو گفته شد رفتار نمايد، نمازش باطل نمى شود. و نيز اگر در بين نماز از زن مستحاضه خون خارج شود، در صورتى كه به دستور استحاضه رفتار كرده باشد، نمازش صحيح است. ١١٢٧ كسى كه بى‏اختيار خوابش برده اگر نداند كه در بين نماز خوابش برده يا بعد از آن بنابر احتياط واجب بايد نمازش را دوباره بخواند ولى اگر تمام شدن نماز را بداند و شك كند كه خواب در بين نماز بوده يا بعد نمازش صحيح است. ١١٢٨ اگر بداند به اختيار خودش خوابيده و شك كند كه بعد از نماز بوده يا در بين نماز يادش رفته كه مشغول نماز است و خوابيده نمازش صحيح است. ١١٢٩ اگر در حال سجده از خواب بيدار شود و شك كند كه در سجده آخر نماز است‏يا در سجده شكر بايد آن نماز را دوباره بخواند. سوم: از مبطلات نماز آن است كه مثل بعض كسانى كه شيعه نيستند دستها را روى هم بگذارد. ١١٣٠ هرگاه براى ادب دستها را روى هم بگذارد اگرچه مثل آنها نباشد بنابر احتياط واجب بايد نماز را دوباره بخواند، ولى اگر از روى فراموشى يا ناچارى يا براى كار ديگر مثل خاراندن دست و مانند آن، دستها را روى هم بگذارد اشكال ندارد. چهارم: از مبطلات نماز آن است كه بعد از خواندن حمد آمين بگويد ولى اگر اشتباها از از روى تقيه بگويد، اشكال ندارد. پنجم: از مبطلات نماز آن است كه عمدا يا از روى فراموشى پشت به قبله كند، يا به طرف راست‏يا چپ قبله برگردد، بلكه اگر عمدا بقدرى برگردد كه نگويند رو به قبله است، اگر چه به طرف راست‏يا چپ نرسد، نمازش باطل است. ١١٣١ اگر عمدا همه صورت را به طرف راست‏يا چپ قبله برگرداند نمازش باطل است، بلكه اگر سهوا هم صورت را به اين مقدار برگرداند احتياط واجب آن است كه نماز را دوباره بخواند و لازم نيست كه نماز اول را تمام نمايد،ولى اگر سر را كمى بگرداند عمدا باشد يا اشتباها نمازش باطل نمى‏شود. ششم: از مبطلات نماز آن است كه عمدا كلمه‏اى بگويد كه از آن كلمه قصد معنى كند، اگر چه معنى هم نداشته باشد و يك حرف هم باشد، بلكه اگر قصد هم نكند، بنا بر احتياط واجب بايد نماز را دوباره بخواند در صورتى كه دو حرف يا بيشتر باشد. ولى اگر سهوا بگويد، نماز باطل نمى‏شود. ١١٣٢ اگر كلمه‏اى بگويد كه يك حرف دارد چنانچه آن كلمه معنى داشته باشد مثل (ق) كه در زبان عرب به معناى اين است كه «نگهدارى كن‏» چنانچه معنى آن را بداند و قصد آن را نمايد نمازش باطل مى‏شود، بلكه اگر قصد معناى آن را نكند ولى ملتفت معناى آن باشد احتياط واجب آن است كه نماز را دوباره بخواند. ١١٣٣ سرفه كردن و آروغ زدن و آه كشيدن در نماز اشكال ندارد ولى گفتن آخ و آه و مانند اينها كه دو حرف است اگر عمدى باشد نماز را باطل مى‏كند. ١١٣٤ اگر كلمه‏اى را به قصد ذكر بگويد، مثلا به قصد ذكر بگويد: «الله اكبر» ودر موقع گفتن آن، صدا را بلند كند كه چيزى را به ديگرى بفهماند اشكال ندارد ولى چنانچه به قصد اين كه چيزى به كسى بفهماند بگويد اگرچه قصد ذكر هم داشته باشد نماز باطل مى‏شود. ١١٣٥ خواندن قرآن در نماز غير از چهار سوره‏اى كه سجده واجب دارد و در احكام جنابت گفته شد و نيز دعا كردن در نماز اشكال ندارد اگر چه به فارسى يا زبان ديگر باشد. ١١٣٦ اگر چيزى از حمد و سوره و ذكرهاى نماز را عمدا يا احتياطا چند مرتبه بگويد اشكال ندارد. ١١٣٧ در حال نماز انسان نبايد به ديگرى سلام كند و اگر ديگرى به او سلام كند بايد طورى جواب دهد كه سلام مقدم باشد مثلا بگويد: «السلام عليكم‏» يا «سلام عليكم‏» و نبايد «عليكم السلام‏» بگويد. ١١٣٨ انسان بايد جواب سلام را چه در نماز يا در غير نماز فورا بگويد و اگر عمدا يا از روى فراموشى جواب سلام را به قدرى طول دهد كه اگر جواب بگويد جواب آن سلام حساب نشود چنانچه در نماز باشد نبايد جواب بدهد و اگر در نماز نباشد جواب دادن واجب نيست. ١١٣٩ بايد جواب سلام را طورى بگويد كه سلام كننده بشنود، ولى اگر سلام كننده كر باشد چنانچه انسان بطور معمول جواب او را بدهد كافى است. ١١٤٠ نمازگزار جواب سلام را به قصد جواب بگويد نه به قصد دعا. ١١٤١ اگر زن يا مرد نامحرم يا بچه مميز يعنى بچه‏اى كه خوب و بد را مى‏فهمد به نمازگزار سلام كند نمازگزار بايد جواب او را بدهد. ١١٤٢ اگر نمازگزار جواب سلام را ندهد معصيت كرده، ولى نمازش صحيح است. ١١٤٣ اگر كسى به نمازگزار غلط سلام كند به طورى كه سلام حساب نشود جواب او واجب نيست. ١١٤٤ جواب سلام كسى كه از روى مسخره يا شوخى سلام مى‏كند واجب نيست و احتياط واجب آن است كه در جواب سلام مرد و زن غير مسلمان بگويد:«سلام‏» يا فقط «عليك‏». ١١٤٥ است، ولى اگريكى از آنان جواب دهد كافى است. ١١٤٦ اگر كسى به عده‏اى سلام كند و كسى كه سلام كننده قصد سلام دادن به او را نداشته، جواب دهد باز هم جواب سلام او بر آن عده واجب است. ١١٤٧ اگر به عده‏اى سلام كند و كسى كه بين آنها مشغول نماز است‏شك كند كه سلام كننده قصد سلام كردن به او را هم داشته يا نه نبايد جواب بدهد و همچنين است اگربداند قصد او را هم داشته ولى ديگرى جواب سلام را بدهد، اما اگر بداند كه قصد اورا هم داشته و ديگرى جواب ندهد بايد جواب او را بگويد. ١١٤٨ سلام كردن مستحب است و خيلى سفارش شده است كه سواره به پياده و ايستاده به نشسته و كوچكتر به بزرگتر سلام كند. ١١٤٩ اگر دو نفر با هم به يكديگر سلام كنند بر هر يك واجب است جواب سلام ديگرى را بدهد. ١١٥٠ در غير نماز مستحب است جواب سلام را بهتر از سلام بگويد مثلا اگر كسى گفت: «سلام عليكم‏» در جواب بگويد: «سلام عليكم و رحمة الله‏». هفتم: از مبطلات نماز خنده با صدا و عمدى است و چنانچه سهوا هم با صدا بخندد يا عمدا لبخند بزند نمازش باطل نمى‏شود. ١١٥١ اگر براى جلوگيرى از صداى خنده حالش تغيير كند مثلا رنگش سرخ شود چنانچه از صورت نمازگزار بيرون رود بايد نمازش را دوباره بخواند. هشتم: از مبطلات نماز آن است كه براى كار دنيا عملا با صدا گريه كند ولى اگر براى كار دنيايى بى صدا گريه كند اشكال ندارد ولى اگر از ترس خدا يا براى آخرت گريه كند آهسته باشد يا بلند اشكال ندارد بلكه از بهترين اعمال است. نهم: از مبطلات نماز كارى است كه صورت نماز را به هم بزند مثل دست زدن و به هوا پريدن و مانند اينها كم باشد يا زياد عمدا باشد يا از روى فراموشى ولى كارى كه صورت نماز را به هم نزنند مثل اشاره كردن به دست اشكال ندارد. ١١٥٢ اگر در بين نماز به قدرى ساكت بماند كه نگويند نماز مى‏خواند نمازش باطل مى‏شود. ١١٥٣ اگر در بين نماز كارى انجام دهد يا مدتى ساكت‏شود و شك كند كه نماز به‏هم خورده يا نه، نمازش صحيح است. دهم: از مبطلات نماز خوردن و آشاميدن است، اگر در نماز طورى بخورد يا بياشامد كه نگويند نماز مى‏خواند. ١١٥٤ احتياط واجب آن است كه در نماز هيچ چيز نخورد و نياشامد چه موالات نماز به هم بخورد يا نخورد و چه بگويند نماز مى‏خواند يا نگويند. ١١٥٥ اگر در بين نماز غذايى را كه لاى دندانها مانده فرو ببرد نمازش باطل نمى‏شود و اگر قند يا شكر و مانند اينها در دهان مانده باشد و در حال نماز كم كم آب شود و فرو رود نمازش اشكال پيدا مى‏كند. يازدهم: از مبطلات نماز شك در ركعتهاى نماز دو ركعتى يا سه ركعتى يا در دو ركعت اول نمازهاى چهار ركعتى است. دوازدهم: از مبطلات نماز آن است كه ركن نماز را عمدا يا سهوا كم يا زياد كند، يا چيزى را كه ركن نيست عمدا كم يا زياد نمايد. ١١٥٦ اگر بعد از نماز شك كند كه در بين نماز كارى كه نماز را باطل مى‏كند انجام داده يا نه، نمازش صحيح است. منبع: استفتائات آقای خامنه ای
×