رفتن به مطلب

پست های پیشنهاد شده

شیوهٔ فنی نمایشنامه‌خوانی

برآورد زمان مطالعه:‌ ۵ دقیقه

گزیده‌ای از کتاب «شیوهٔ فنی نمایشنامه‌خوانی (از پایان تا آغاز و از آغاز تا پایان)»
دیوید بال – ترجمهٔ محمود کریمی حکاک
منبع – تلخیص مینا کمالیان

قسمت اول: شکل (SHAPE)

۱- چه اتفاقی می‌افتد که باعث می‌شود یک اتفاق دیگر بیفتد
هر چیزی که اتفاق می‌افتد می‌تواند یک حادثه باشد. هرگاه یک حادثه باعث شود و یا اجازه دهد حادثه دیگری اتفاق بیفتد، این دو حادثه، با هم یک عمل را تشکیل می‌دهند. عمل ها، آجرهای اصلی ساختمان یک نمایشنامه هستند. با رویهم گذاشتن آنها ساختمان نمایش کامل می‌شود.

۲- و بعد چه اتفاقی می‌افتد
یک عمل از دو حادثه تشکیل می‌شود: نشانه و هدف. هر هدفی، خود نشانه ای است برای عمل بعدی. بنابراین عملها مانند مهره‌های دامینو می‌باشند که سقوط یکی باعث افتادن دیگری می‌شود. تجزیه و تحلیل پی درپی به این معنی است که سقوط مهره‌های یک نمایشنامه را یکی پس از دیگری از ابتدا تا انتها دنبال کنیم.

۳- حال این کار را از آخر به اول انجام دهید
تجزیه و تحلیل مسلسل وار عمل‌های یکی نمایشنامه، هنگامی کامل و مفید است که به صورت معکوس نیز انجام گیرد. یعنی از پایان یک نمایش تا ب هآغاز آن. بهترین ضمانت در درک یک نمایش در این است که بدانید هر حادثه ای به چه دلیلی اتفاق می‌افتد.

۴-  سکون و تجاوز
سکون، وضعیت متعادل موجود در دنیای یک نمایشنامه است که تا آغاز نمایشنامه ادامه داشته است. تجاوز، آن چیزی است که این موقعیت متعادل را آشفته کرده، باعث رهایی نیروهای متضادی می‌شود که نمایش را به پیش می‌رانند. آن زمان که مجموعه این نیروها دیگر با هم تضادی نداشته باشند، سکون تازه ای بدست می‌آید و نمایش به پایان می‌رسد.

۵- کشمکش، مانع
همیشه یک مزاحم یا یک مانع بر سر راه آن چیزی که شخصیت می‌خواهد، قرار دارد. دلیل صحبت کردن شخصیت این است که بتواند بوسیله حرف زدن این مانع را از بین ببرد تا به آنچه می‌خواهد برسد. به این منظور او به طریقی شخصیت دیگر (و یا شخصیت‌های دیگر) را مجبور می‌کند از سر راه خواست او کنار بروند. برای درک کامل گفتگوی نمایشی، شما باید اول بدانید که گوینده کلام چه می‌خواهد و چگونه از گفتار خویش به منظور از سر راه برداشتم آنچه مانع رسیدن به خواست اوست، استفاده می‌کند.

۶- ندانستن نعمت است
غالبا اصل کلی تنش نمایش بر این استوار است که تماشاچی از همه چیز باخبر نباشد. هدف نمایش را با عیان کردن همه چیز پیش از وقت موعد آن به هدر ندهید. ندانستن تماشاچی خود نعمتی است.

۷- چیزهای تئاتری
آن چیزی که باعث توجه و درگیری تماشاچی با نمایش بشود تئاتری است. نمایشنامه نویسهای خوب مهمترین مطالب نمایششان را در تئاتری‌ترین لحظات نمایش خویش می‌گنجانند زیرا به این وسیله می‌توانند از نهایت توجه تماشاچی استفاده کنند. شناسایی لحظه‌های تئاتری یک نمایشنامه کمک بزرگی است به اینکه چیزهایی را که نمایشنامه نویس مهم می‌داند، به سادگی کشف کنید.

قسمت دوم: شیوه‌ها و روش‌ها METHODS

۸- آشکارسازی یا تشریح
تشریح یا آشکارسازی، ارائه اطلاعاتی است که خواننده برای درک حرکت پیش روندهٔ نمایش به آنها نیاز دارد. معمولا تشریح به دو نوع ارائه می‌شود: اول، ارائه اطلاعاتی که تمام (یا اکثریت) شخصیت‌های نمایش به آن آگاه هستند. (مثلا، اینجا ایران است.) دوم، ارائه اطلاعاتی که همه شخصیت‌ها از آن باخبر نیستند. تحت بهترین شرایط، این اطلاعات از طریق یکی از شخصیت‌ها طوری ارائه می‌شود که شخصیت یا شخصیت‌های دیگری را به انجام کاری مجبور کند و به خواننده نیز اطلاعات لازم را بدهد.

۹- پیش آیند: عطش دانستن آنچه بعدا اتفاق می‌افتد
تنش دراماتیک ایجاب می‌کند که تماشاچی، مشتاق آن چیزی باشد که قرار است اتفاق بیفتد. هرچه این اشتیاق زیادتر باشد درگیری تماشاچی زیادتر و فعالانه‌تر است. نمایشنامه نویش برای ازدیاد درصد اشتیاق تماشاچی به آنچه قرار است اتفاق بیفتد از تکنیکهای فراوان پیش آیند استفاده می‌کند. این تکنیکها در عین حال کلید شناسایی آنچه را که نمایشنامه نویس مهم می‌داند، بدست می‌دهند.

۱۰- شخص (شخصیت) ناپیدا
کاراکتر اساسا توسط کاری که انجام می‌هد ماهیت اصلی خود را عیان می‌کند. حتی بهترین نمایشنامه نویسان نیز تنها اسکلتی از کاراکتر بدست می‌دهند. چرا که آنچه تماشاچی می‌بیند ارتباط بسیار با بازیگری دارد که آن نقش را اجرا می‌کتد. علاوه بر این، کاراکتر ذهنی‌ترین جزء یک درام است. هرکدام از ما کاراکتر را به شیوه خاص خود می‌بینیم و می‌پذیریم و این بینش، رابطه مستقیم با طبیعت ذاتی شخص ما دارد. بهترین طریق خواندن یک نمایشنامه و درک شخصیتهای آن این است که اسکلت آنها را آنچنان که از عملهایشان مشاهده می‌شود بشناسیم.

۱۱- تصویر (ایماژ)
تصویر یا ایماژ، از چیزی که می‌دانیم استفاده می‌کند تا چیزی را که نمی‌دانیم به ما بیاموزد. «فلانی مثل شتر راه می‌رود.» چیزی که ما نمی‌دانیم

  • پسندیدم 1
  • تشکر 2

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

(فلانی چگونه راه می‌رود) با استفاده از چیزی که ما می‌دانیم (شتر چگونه راه می‌رود)، برای ما توصیف شده است. تصاویر، برای ما توصیف شده است. تصاویر، معانی ای را تداعی می‌کنند که الزاما از یک تماشاچی تا تماشاچی دیگر یکسان نیست. در نتیجه آنها با افراد، ارتباطی خاص و منحصر به فرد ایجاد می‌کنند.

۱۲- موضوع
موضوع، یک مفهوم خیالی است که بوسیله عمل نمایش، حقیقی و پابرجا می‌شود. موضوع، معنای نمایش نیست. موضوع، نتیجه ای است که از کارکرد نمایش منتج می‌شود. لذا وقتی می‌توانید بدنبال موضوع نمایش بگردید که خودرا کاملابا عناصر اساسی آن آشنا کرده باشید.

قسمت سوم: فوت و فن حرفه تئاتر

۱۳- اعتماد به نمایشنامه نویس

۱۴- عوامل عمومی: جو، حالت
شاید به این دلیل که طراحان باید در خلق حالت نمایش موثر باشند، غالبا تشویق می‌شوند که نمایش را از دیدگاه جو آن بخوانند. تقریبا هیچ چیزی بدتر از این نمی‌شود. یک نمایشنامه، درست مانند زندگی، ترکیبی است از ویژگیهای خاص. جو، یک نتیجه عام است که از کیفیت‌های ویژه ای منتج می‌شود. این ویژگیها را بیابید تا جو خودبه خود آشکار شود. اگر با جو شروع کنید آنگاه ویژگیهای کیفیتی نمایش برای همیشه زنده به گور خواهند شد. تنها از طریق خواندن نمایش برای کشف حالت و جو است گه یک اجرای چهار ساعته از هملتی افسرده حاصل می‌گردد. هیچ تماشاچی ای نمی‌خواهد، حتی بخاطر هنر هم که شده، تا این حد خسته و بیزار شود!

۱۵- نقطه اوج
در نقطه ای در اواخر نمایش، نیروهای اصلی متضاد، با هم برخورد پیدا می‌کنند. آن ستیز نهایی، به استقرار تعادل نیروها منتج می‌گردد. این، یا همان سکونی است که نمایش با آن شروع شده است و یا یک سکون تازه می‌باشد. خیلی از خوانندگان، از دیدن شکل کلی نمایش به صورت صعودی تدریجی و پله به پله همراه با جزیانی شدید به سوی نقطه اول، بهره گرفته و ادامه آن را افت سریع و فشرده ای می‌دانند که به آخرین سکون نمایش منجر می‌شود

۱۶- آغازها، پایان ها
پایان هر نمایش (لحظاتی بین نقطه اوج و پایین آمدن پرده) می‌تواند آغاز نمایش دیگری باشد، زیرا که آن نیز سکون است و نمایش با سکون آغاز می‌شود. به همین ترتیب، شروع هر نمایش می‌تواند پایان نمایش دیگری بوده باشد. تصور نمایشی که ممکن است در سکون آغازین هملت پایان گرفته باشد زیاد دشوار نیست. و پایان شهریار ادیپ در حقیقت بسیار شبیه آغاز نمایش دیگری است که سوفکل سالها بعد آن را نوشت. یک خواننده دقیقحتما در نظر خواهد داشت که چگونه نمایشی می‌توانسته به نمایشی که او هم اکنون مطالعه می‌کند منتهی شود. نمایشی که ادامه سکون نهایی نمایش در حال مطالعه است نیز باید در نظر گرفته شود. این دقت، به خواننده کمک خواهد کرد که عمل نمایش در حال مطالعه را در معیار عظیم دنیار آن روشن‌تر ببیند، نه اینکه فقط به صورت یک سری وقایع مقطع و نامربوط به مطالعه آن بنشیند.

۱۷- دوباره خوانی
یک بار خواندن نمایشنامه، حتی سطح آن را هم لمس نخواهد کرد. اکنون که شما تکنیک خواندن یک نمایش را فر گرفته اید، متوجه هستید که برای شروع، احتیاج به چندبار خواندن آن نمایش دارید. هرگز فقط با یک بار یا دوبار خواندن وارد اولین جلسه تمرین و یا کلاس خود نشوید. این کار شما مانند این است که در حالی که روی جاده یخ بسته ای به طرف پرتگاه سر می‌خوردید بخواید آموزش رانندگی ببینید. کلمات درون یک نمایشنامه برای این نوشته شده اند که با صدای بلند ادا بشوند. قبل از اولین تمرین یا جلسه خوانش، نمایشنامه تان را برای خودتان با صدای بلند بخوانید.

  • پسندیدم 1
  • تشکر 1

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

نکاتي چند در باب نمايش نامه خواني و اقتباس براي نوجوانان:

چندين سال است که به همت مديران محترم حوزه هنري استان مرکزي چند همايش نمايشنامه خواني برگزار گرديده که به نوبه خود تحولي است و از جهاتي حائز اهميت .از آنجا که اهداف آموزشي در زمينه نمايشنامه خواني، نمايشنامه نويسي، اقتباس از مجموعه هاي پرمايه و غني ادبيات فارسي به منظور مطالعات هنري، زبانشناسي، اجتماعي، و مردمشناسي، براي کودکان، نوجوانان در مقاطع تحصيلي ابتدائي، راهنمايي و دبيرستان و از سويي ديگر گشودن دريچه اي به سوي قلمرويي اطمينان بخش جهت حضور تجربه گرايان حوزة تئاتر و پرفورمنس  و ورود ايشان به قلمرو تئاتر حرفه اي ، همه و همه مي توانند در زمره دستاوردهاي اين جشنواره ها باشند لذا در صدد برآمدم بطور اجمال نکاتي را به زبان ساده در خصوص موارد مذکور به استحضار برسانم.

تعريف:

 خواندن دراماتيک و تأثيرگذار يک نمايشنامه مکتوب، قرائت و ترجمان اپيزود يا اپيزودهايي از يک نمايشنامه، خوانش يک طرح نمايشي ،باز خواني، بازپردازي ويا دکلمه قصه و يا داستاني به صورت دراماتيک به قصد دستيابي به اهداف ويژه اي از قبيل آموزش خواندن در مقاطع تحصيلي پايين و يا مطالعات اجتماعي وآشنايي با قهرمانان تاريخي يا کليه اهدافي که تئاتر يا پرفورمنس در برمي گيرد را مي توان نمايش نامه خواني ناميد.

 

مشارکت در ايفاي نقش از طريق نمايشنامه خواني

 

در نمايشنامه خواني دو يا چند نفر متن يا متون نمايشي را با استفاده از مهارت هاي صدا و فن بيان و تانسيونهاي(حرکات کوچک وريز) بدني مي خوانند تا به مخاطب القا کنند که فضا و مکان و زمان نمايش و شخصيت و شخصيت پردازي و اکسيون نمايشي را تجسم نمايند. و از آنجا که در چنين اجرائي  حرکت کامل به کار نمي آيد. بنابراين جلسات تمرين کمتر و آن جلسات معدود نيز محدوداست به تمرين مهارت هاي بيان واز سوي ديگر چون نمايشنامه خوانان هنگام بازخواني متن نمايشي نشسته اند و تماشاچي نيز موظف است به تجسم، هيچ صحنه پردازي ، لوازم صحنه، حرکت در صحنه، طراحي لباس و ساير لوازم نياز نيست، اما چنانچه استفاده از کلاه، عينک، کراوات ويا لوازم کمينه اي که بتواند به مخاطب يا تماشاچي کمک کند تا با يک شخصيت نمايش بيشتر آشنا گردد پس مي توان از آنها بهره گرفت.

 

نويسندگان نمايشنامه هاي نمايشنامه خواني نيز با ساير متون نمايشي تفاوتهايي دارند. زيرابراي آفرينش  اينگونه متون به منظور ايجاد تخيل و تجسم در ذهن تماشاچي از تکنيک هاي ديگر تا حدي متمايز بايستي بهره گيرند. مثلاً براي داستانهاي تاريخي تأکيد بيشتر بر روي بيان ترجماني صدا است تا تماشاچي زندگي در گذشته را راحت تداعي کند (مثلا گويش رايج مردم در عصر صفويه، ساساني يا اعصار ديگر تاريخي).

از سويي نمايشنامه خوان بيشتر از اينکه مستقيماً با نقش مخاطب رو در رو باشد بايستي بيشتر رو در روي تماشاچي و مستقيما با او صحبت کند. بازيگر بر روي صحنه نقش مخاطب را تماشاگر فرض مي نمايد ولي در نمايشنامه خواني مخاطب در تخيل احساسي صحنه مشارکت مي نمايد مگر اينکه در نمايش اهداف ديگري در جهت دريافت عکس العمل متفاوتي از تماشاچي در نظر گرفته شده باشد. گاهي يک داستان بلند تاريخي را مي توان برگزيد تا بخش هاي مهم و جالب تر آن را آداپته نموده و بازخواني دراماتيک نمود تا نوآموز دبستاني يا راهنمايي که با اصل آثار بزرگ آشنا نيست و توان آشنايي با آن را بطور کامل ندارد از اين طريق با آن آثار يا برهه تاريخي آشنا گردد و بدينوسيله در تماشاچي نيز القاء شود که آن اثر را بخوانند.

 

انتخاب و آماده ساختن نمايشنامه خوان

پيش از اينکه نمايشنامه نويس جوان بتواند دست به انتخاب متن وسر انجام اقتباس آن براي نمايشنامه خواني بزند نکات زير ميتواند به او کمک کند تا با تکنيک هاي لازم آشنا گردد. در انتخاب نمايشنامه خوان بايد نکات زير رعايت شود:

الف: نمايشنامه خوان بايستي توانايي تحليل شخصيت نمايشنامه را داشته باشدوابعاد شخصيتي آن را به خوبي بشناسد تا بتواند از عهده جان بخشيدن به آن برآيد.

ب: کار دور ميز ، خواندن متن و آشنايي با لحن هاي مختلف بيان( لحن به معناي بيان موضع گوينده نسبت به شنونده مانند لحن آمرانه فرمانده به سرباز، عاشق به معشوق، وغيره) داشته باشد.

ج: نمايش خوان را مي توان انتخاب نمود ويا ممکن است خود داوطلب نقش خاصي باشد، پس از انتخاب بايستي خطوط ديالوگ هاي خود را برجسته نمايد وبه او اجازه داد که نقش را در سکوت ابتدا بخواند سپس مراحل خواندن راطي نمايد.

د: اگر متن مزبور در يک کلاس درس ويا در  ميان گروه اندکي مخاطب خوانده ميشود، انعکاس صدا، عکس العمل احساسي و رفلکس هاي بدني ميتواند از جهت رفتار شناسي و مطالعه اجتماعي مورد ارزيابي قرار گيرد.

ه: از لحاظ فن بيان بايستي نماشنامه خوان داراي رسايي صدا، شمرده گويي،آشنابه طرز تلفظ درست لغات و اصطلاحات رايج و حتي منسوخ، ريتم و ضرب آهنگ گفتاري در

  • پسندیدم 1
  • تشکر 1

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

اماتيک، و ساير مهارت هاي بياني نمايشي باشد.

و: اگر متن شاعرانه است نمايشنامه خوان بايد در دکلمه اشعار ماهر باشد.

    

فوايد نمايشنامه خواني به عنوان روشي براي مطالعات اجتماعي

 

نياز به آشنايي با تاريخ و پيوند ديروز وامروز ، آشنايي با گويش هاي دوره هاي مختلف تاريخي به منظور مطالعات اجتماعي از يک سو  و اصل نوشتن ماهرانه متون نمايشي با توجه به اينکه تئاتر يک ارگان مدرن و کارآمد بسيار موثر در فرايند گفتمان سازي در راستاي مدرن سازي جامعه از سوي ديگر انکار ناپذير است. يافتن متني براي کودکان به قصد اقتباس بيش از هر چيز نيازمند است به خواندن يک داستان تاريخي طولاني. اين امر سبب آشنايي ايشان با نحوه زندگي گذشتگان مي گردد. براي تحليل دقيق برهه اي از تاريخ ويا شخصيت هاي آن دوره نمايش خوان بايستي آشنا باشد با بستر تاريخي و ساير دلايل براي ارائه صحنه اداپته شده براي القا احساس لازم و فهم درستي از آن لحظه تاريخي منتخب . بسياري از قصه هاي تاريخي کلمات و اصطلاحات ويژه دوره خاصي را معرفي مي نمايند که در زمان حاضر ديگر به کار نمي روند و کاربرد دوباره آنها دايره واژگاني دانش آموز و مخاطب را ارتقا ميدهد.

نويسندگي خلاق و موثر و خوانش انتقادي متون از اهداف مهم مطالعات اجتماعي است. بنا بر اين اگر متني در اين راستا انتخاب گرديده تا هدف مذبور را با دراماتيزه کردن آن بخش از داستان تاريخي تامين نمايد پس نمايشنامه نويس بايستي :

 ديالوگ هاي راوي را بنگارد، مقدمه اي براي معرفي شخصيت نياز است و روند متوالي رويدادها به لحاظ زمان، مکان، و علت و معلول بايستي (در نمايشنامه هاي کلاسيک) به اطلاع تماشاچي برسد.

گره هاي دروني نيز بايستي در نوشته افزوده گردد تا متن خوان بتواند توصيفات لازم را در اختيار تماشاچي بگذارد و ديالوگ هاي پاياني بايستي در پي تعليقي باشد که تماشاچي را به شکلي منطقي از لحاظ انديشه و احساس درگير کرده و تا پايان همراه خود راهبري نمايد.

براي تماشاچي نيز بايستي فضايي در نظر گرفته شود که به راحتي و با دقت هرچه بيشتر به تخيل و تجسم صحنه پرداخته و توجيه منطقي براي کنش هاي کيفي نمايشي بيابد. طرز نشستن براي نمايشنامه خوان بسيار اهميت دارد. نشستن روي کف صحنه، صندلي يا سه پايه مي توانند گوياي تفاوتهاي بارزي باشد مانند تفاوت هاي سني، اهميت شخصيت در صحنه و يا روابط بين شخصيت هاي نمايش.

مثلا يک خانواده به اين ترتيب مي توانند بر روي صحنه نشينيد. فرزندان کف صحنه، والدين بر روي صندلي و پدر و مادر بزرگ بر روي صندلي راحتي چنانچه لازم باشد.

مسير ورود به صحنه و خروج از آن از اهميت برخوردار است.

همه شخصيتها بايستي روبروي تماشاچي کنار تريبون يا جايي پشت تريبون بنشينند.

معرفي شخصيت ها توسط راوي با سر تکان دادن شخصيت ها براي تشخيص نقش آنها مي تواند انجام پذيرد.

براي حفظ تشابه با تماشاچي از لحاظ ظاهر لباس اصلاً لازم نيست .

پوشيدن تي شرت يا هرگونه زينت آلات اضافي لازم نيست.

استفاده از تصوير لازم نيست.

به هنگام خواندن نمايش بازيگر حق ندارد (همانند سبک هاي رئاليستي)با هر چيز يا هر صدايي باعث اختلال ذهني تماشاچي گردد.

 مناسب است که طرز نوشتار متن در همه نسخه هاي متن نمايش که در دست بازيگران است يکسان باشد.

همه نوشته ها در 2 ستون از وسط تا شده باشد و در جلدي سياه قرار داشته باشند.

نمايشنامه خوانان نبايستي با همديگر همزمان ورق بزنند.

ديالوگ ها بايستي براي تماشاچيان (بويژه با تناسب سني) آشنا باشد و نيازي به تعمق زياد براي يافتن معنا نداشته باشند.

فرا افکندن صدا بخشي ضروري است براي نمايشنامه خوان و متن خوان بايستي چنان به متن مسلط باشد که تنها با يک نگاه همه خط هاي آن را تداعي کرده و رو در روي تماشاچي ديالوگ ها را بگويد تا هم رساتر گردد وهم تاثير بخش تر.

خواننده متن بايستي شخصيت ها را بخوبي بشناسد تا احساسات و ابعاد شخصيتي را به تصوير بکشد. همه نمايشنامه خوانان بايستي هوشيار بوده و بدقت به ديالوگ هاي ديگر نمايشنامه خوانان توجه داشته باشند. چنانچه فرد يا افرادي که متن مي خوانند بي توجه بوده و احساس خستگي و ملال را از خود بروز دهند هيجان و مشارکت تماشاچي مختل خواهد شد.

 

انتخاب صحنه هايي از رمانهاي تاريخي يا زندگينامه ها براي اقتباس يا آداپته.

 

اگر متن مورد نظر براي نمايشنامه خواني براي جلب توجه تماشاچي به يک رويداد تاريخي مهم يا يک شخصيت مهم و يا يک دوره خاص تاريخي برگزيده شده باشد گزينش صحنه منظور بسيار مهم است.

گرچه قصه تاريخي که در آن ديالوگ  جريان داستان را بيشتر به پيش مي برد تا توصيفات،راحت تر آداپته مي شود اما در اين خصوص مي توان از زندگينامه ها و افسانه ها نيز استفاده نمود.

آن صحنه مورد براي آداپته بايستي قابليت و جذابيت دراماتيك نيز داشته باشد.

چه متني جاذبه دراماتيک دارد؟

متني که کشمکش در آن برجستگي ويژه اي داشته باشد.

کشمکش مي تو

  • پسندیدم 1
  • تشکر 1

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

اند لزوماً فيزيکي و عيني نباشد.

هرچه تعداد شخصيت ها کمتر و ميزان گفتگوها نيز بيشتر باشد آن صحنه در متن داستان تاريخي آسانتر آداپته دراماتيک مي گردد. و اگر سهم گفتار راوي زيادتر باشد درگيري مخاطب (تماشاچي) در تجسم صحنه ها کاهش مي يابد. تعداد زياد شخصيت ها باعث تأخير و يا عدم تشخيص روابط بينابيني آنها توسط تماشاچي در زمان مناسب گردد.

پيشنهاداتي براي نگارش متون نمايشنامه خواني

 

در اينجا تکنيک هايي براي ورود به قلمرو متون مناسب نمايشنامه خواني ارائه مي گردد:

1- تمامي متن منتخب را که قصد برگزيدن صحنه اي از آنرا براي آداپته نمودن داريد بطور کامل بخوانيد و اطمينان بيابيد که صحنه مورد نظر به تماشاچي کمک خواهد کرد که تصاوير ذهني از آن زمان و دوره تاريخي و تجسمي از سبک زندگي آن دوره را در خواهند يافت.

2- بهتر است از بخش آغازين کتاب صحنه اي را برگزينند تا همه طرح و داستان لو نرود (برملا نشود) پس در خواندن مجدد آن صحنه با توجه به در نظر گرفتن مخاطب فرضي مورد نظر خود و قدرت درک آنها گفتگوها را انتخاب کرده و با قلم مناسب آنها را هاي لايت کنيد.

3- دوباره آن قسمت را بخوانيد و توصيفات يا گفتگوهايي که به شناخت بيشتر شخصيت هاي نمايش و يا پيش بردن جريان رويداد کمکي نمي کنند را حذف کنيد.

4- يک راوي بيافرينيد تا اعمال نمايشي و گذر زمان را خلاصه نمايد.

5- گرچه در متن داستاني مذکور تاريخي ممکن است اسامي درج نشده باشد بهتر است شما براي هر خط ديالوگ اسامي شخصيت هارا درج نمائيد. و هر شخصيت، ديگري را با اسم مورد خطاب قرار دهد زيرا شخصيت نمايشنامه خوان روبروي تماشاچي قرار دارد و نه روبروي شخصيت. بدينوسيله يکديگر را با نام خطاب کردن مي تواند به مشارکت تماشاچي ياري رساند.

6- اگر زبان گفتگو کنندگان در داستان تاريخي مستعمل شده و ديگر رواج ندارد. ضمن حفظ حداکثري واژگان و ساختارجملات، بايستي ديالوگ ها از فهم تماشاچي ها خارج نباشد در غير اينصورت مي توان برخي از واژگان را با واژه هاي جديد جايگزين کرد به نحوي که به اصل مضمون تاريخي صدمه نرسد.

7- اگر صحنه مذکور پر است از تعداد زيادي شخصيت، شما مجازيد که شخصيت هاي غير مهم و کوچکتر را حذف نموده و ديالوگ هاي آنها را با رعايت هويت مشترکشان به شخصيت بزرگتري ببخشيد.

8- توصيف و دستور صحنه هاي مربوط به لحن صدا، ژست هاي لازم و يا ميميک صورت را در پرانتز به متن بيافزائيد تا نمايشنامه خوان در ايفاي نقش و خواندن آن ياري کند. اين توصيفات پس از ذکر نام شخصيت و قبل از ديالوگ بايستي درج گردد و چنانچه در بيان، ميان ديالوگ تغيير لحني لازم است توصيف هاي مذکور در پرانتز در ميان ديالوگ در پرانتز درج گردد.

9- چنانچه براي يک شخصيت به هنگام بيان ارتباط در سکوت مورد نياز است بايستي نام آن شخصيت را در جاي مناسب متن برجسته نوشت چنانکه گويي سخن مي گويد و به جاي درج ديالوگ توصيفات لازم را درج نمائيد.

10- متن را در کاغذ قطع معمولي از وسط تا شده براي درج ديالوگ در دو ستون به شکل جزوه درسي درآوريد.

11- در ابتداي متن، نحوه نشستن را (بر روي صحنه، سرپا يا کف صحنه) براي هر نفر ذکر نمائيد.

12- راوي در آغاز سخن بايستي ذکر کند که متن نمايشي را در کدام قصة تاريخي برگرفته است. نام نويسنده آن و نام هر شخصيت که توسط نمايشنامه خوان نقش او خوانده شود بايستي معرفي گردد. گاهي يک معرفي کوتاه واجمالي از شخصيت مي تواند تماشاچي را بسيار ياري نمايد. راوي گاهي مي تواند با ذکر توضيحاتي به تجسم و تخيل صحنه به تماشاچي کمک کند.

13- چنانچه داستاني (البته در موارد بسيار نادري) با زاويه ديد اول شخص روايت گرديده باشد ديگر لزومي ندارد براي متن نمايش راوي در نظر گرفت. و در چنين مواردي گاهي بجاي راوي يک شخصيت نمايشنامه خوان مي تواند به معرفي شخصيت ديگر بپردازد و صحنه را هدايت کند.

14- بطور معمول راوي بايستي با يک خلاصه اي آن صحنه برگزيده را به رويداد احتمالي بعدي پيوند زده و نمايشنامه خواني را پايان بخشد. به هر حال نبايد صحنه هاي زيادي از طرح داستان برملا گردد بطوري که خواننده ديگر نيازي به خواندن کتاب در خود نبيند.

15- چنانچه دو صحنه از همان کتاب را مي توان در يک طرح نمايشنامه خواني گنجاند در گفتار راوي مي توان آن صحنه ها را به يکديگر پيوند داد. و نمايشنامه خوان با تغيير در وضعيت نشستن خود صحنه بعد را مي تواند به قرائت در آورد.
 

  • پسندیدم 1
  • تشکر 1

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

نمایشنامه خوانی همانطور که از نام اش پیداست ، نوعی از اجراست که نمایشنامه توسط بازیگران بدون داشتن گریم و لباس ، بدون داشتن حرکت و میزانسن ، در شرایطی که حتی نیازمند حفظ کردن دیالوگ ها نیستند و با روخوانی از روی متن نمایشنامه صورت میگیرد و معمولا ساختار کارگردانی پیچیده ای ندارد.اجرای نمایشنامه خوانی به دور از طراحی صحنه و دکور صورت میگیرد و تنها اکسسوار این اجرا متن هایی است که در دست بازیگران قرار دارد و نمایش را از روی آن خوانش میکنند.

معمولا تمام توضیح صحنه های نوشته شده توسط نویسنده هم خوانش میشود.آنچه مسلم است ، تنها ابزار بازیگر برای این شکل اجرایی بیان است و تنها نکته ای که حائز اهمیت است ، شکل صحیح خوانش و انتقال درست حس کاراکتر ها به واسطه ی زبان و میمیک صورت است.دکتر ناظر زاده ی کرمانی نمایش نامه خوانی را اینگونه تعریف میکند : ” خوانش صحیح نوشته های نو ، نوشته در حضور مخاطب خاص توسط بازیگران، بدون استفاده از تمهیدات و امکانات اجرایی نمایش.” نمایش نامه خوانی معمولا به منظور معرفی نمایش نامه هایی که تازه نوشته شده اند ، معرفی آن به کارگردانان برای اجرا و حتی در خیلی از موارد برای آگاهی و استفاده ی نویسنده از نقطه نظرات دیگران برای اصلاح نمایش نامه اش به وسیله ی بازیگرن اجرا میگردد.از این رو میتوان نمایش نامه خوانی را پیش در آمدی برای اجرا دانست.

امروزه در کشور ما نیز نمایش نامه خوانی و این شیوه ی اجرا مورد استقبال مخاطبان قرار گرفته و هر روزه خبر هایی از خوانش نمایش نامه ها به گوشمان میرسد و این روند تا جایی پیش رفته که حتی در جشنواره ها با رویکرد مبنی بر معرفی آثار یک نویسنده ، فراخوان های نمایش نامه خوانی منتشر میشود.و از طرفی به دلیل راحت و کم دردسر بودن این شیوه ی اجرایی در مقایسه با اجرای صحنه ای مورد توجه هنرمندان نیز قرار گرفته است.عوامل زیادی از جمله کم هزینه بودن اجراها نبود شرایط مناسب برای اگثر گروه ها و در اختیار نداشتن صحنه و سالن اجرایی مناسب ، گروه های زیادی اقدام به نمایش نامه خوانی میکنند تا شاید بتوانند بدین وسیله بستر مناسبی را برای اجرای اثر مهیا کنند.

 

  • پسندیدم 1
  • تشکر 1

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

مناطق_صدائی

تنوع در صدا یا یک صدای خوب می تواند موجب جذب مخاطب و شکل گیری ارتباطات مؤثر شود.

و یکی از ویژگیهای مهم صدای خوب این است که از خستگی و حواس پرتی مخاطب جلوگیری کند.

یعنی مثل صدای بازیگرها ؟

منظور ما از صدای خوب جنس صدا نیست بلکه توانایی ما در تنوع دادن به صدایمان است.

اگر در سخنرانی یا مذاکره صدای یکنواختی داشته باشیم، توجه طرف مقابل را از دست خواهیم داد و نهایتاً ده دقیقه به حرفهای ما توجه خواهد کرد.

اما با ایجاد تنوع در صدایمان ضمن جلب توجه مخاطب، احتمال فهم مخاطب از منظورمان را هم افزایش می دهیم.

تنوع در صدا دقیقاً یعنی چی؟

تنوع در صدا یعنی اینکه از صدای بم واز صدای زیر در صحبتهایمان استفاده کنیم.

همه انسانها می توانند صداهای زیر و بم یا به اصطلاح عامیانه تر، صدای کلفت و نازک تولید کنند.

اگر شخصی بتواند هم از صدای زیر و هم از صدای بم در سخنرانی خود استفاده کند، به میزان زیادی از دیگر رقیبان خود پیشی می گیرد.

اکثر سخنرانان در جامعه ایران از صدای یکنواختی برخوردارند.

اگر شما خواننده گرامی این نوشتار قصد دارید از دیگر سخنرانان موفق تر عمل کنید، لازم است مهارت ایجاد تنوع در صدا را بیاموزید.

شناخت نواحی مختلف صدا

به طور عمومی سه ناحیه اصلی برای تولید صدا قائل هستیم :

۱٫ صدای سینه ۲٫ صدای میانی ۳٫ صدای سر

صدای سینه پایین ترین یا بم ترین صدای ما می باشد.

صدای میانی صدایی بالاتر از صدای سینه است و کمی رها تر است.

صدای سر صدائی است که با لرزش حفره های جمجمه همراه است.


صدای سینه :

برای شناخت صدای سینه از کلمه گوگاستفاده می کنیم.

اگر به نرم افزارهای اندروید پیانو دسترسی دارید، آن را اجرا کنید و از نت دو به سمت سی بنوازید.

حالا با هر نتی که به سمت بالا می رود کلمه گوگ را ادا کنید.

این صدا از ناحیه سینه شما تولید می شود.

صدای میانی

صدای میانی با کلمه گاگ شناسایی می شود.

مثل تمرین قبل با نتهای بالا رونده کلمه گاگ را ادا کنید و می بینید که صدا از سینه به سمت بالا حرکت می کند.

صدای میانی تقریباً کمی بالاتر از سینه و قبل از گلو احساس می شود.

صدای میانی صدای اصلی هر کسی محسوب می شود که باید به آن اهمیت ویژه ای بدهد.
 

صدای سر

کلمه تمرین برای صدای سر نی است.  مثل دو تمرین قبلی با نتهای بالا رونده کلمه نی را ادا کنید.

دراین جا باید احساس کنید که صدا از ناحیه بالاتری ادا می شود و اگر دقت کنید صدا از سر تولید می شود.

صدای سر ویژگیهای منحصر به فردی دارد که رزونانس از جمله آن است.


تمرینات روزانه

برای اینکه بطور خودکار صدای ما از تنوع برخوردار باشد باید هر روز این تمرینات را انجام دهیم.

تمریناتی که ضمن تکرار هر روزه،  باید ما را به توانمندی های صدای خودمان آگاه تر کند.
 

استفاده از ساز پیانو و یا کیبورد بسیار مناسب این کار است.

البته با وجود نرم افزارهای پیانو برای موبایل و کامپیوتر ، به راحتی می توان از این نرم افزارها برای تمرینات استفاده کرد.

ولی من صدام بازم یکتواخته!!

بعد از ده روز تمرین روزانه سعی کنید کلمات را به سه شکل صدای سینه، صدای میانی و صدای سر ادا کنید.

مثلاً در ده روز دوم کلمه سلام را به این سه صورت ادا کنید.

در ده روز سوم یک جمله سه کلمه ای را در سه ناحیه صدایی ادا کنید.

و در ده  روز چهارم یک بیت شعر را به سه صورت فوق ادا کنید. 

از اصل تمرین غافل نشوید!!!

کلمات گوگ ، گاگ و نی به راحتی ما را به صداهای مربوطه هدایت می کنند.

همیشه تمرینات را با این کلمات شروع کنید  و بعد به تمرین مورد نظر آن روز بپردازید.
 
اگر پیانو نداشتیم چی؟؟

التبه شنیدن صدای نت به میزان زیادی در یادگیری ما تأثیر مثبت دارد اما اگر این امکان فراهم نبود می توانید از فایلهای ضبط شده آماده استفاده کنید.

به این صورت که فایل اجرای نتهای موسیقی را گوش کنید و سعی کنید از همان الگو پیروی کنید.

اگر این امکان هم فراهم نبود خود کلمات گوگ ، گاگ و نی شما را راهنمایی خواهند کرد.

ضبط صدا

سعی کنید تمرینات روزانه خود را ضبط کنید و بعد از تمرین به آن گوش دهید.

به مرور متوجه خواهید شد صدای ضبط شده شما نسبت به  روزهای اول تفاوت معناداری پیدا کرده است.

بعد از مدتی اطرافیان هم متوجه تغییرات صدایی شما خواهند شد و به مرور تأثیر صدای دارای تنوع را در ارتباطات خود خواهید دید.

  • پسندیدم 1
  • تشکر 1

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

 

#بازیگری_چیست ؟

دراین بین افراد كمی پیدا میشوند كه به خاطر علاقه به هنر و هنرمند شدن میخواهند بازیگری و كارگردانی و اجرای هنری سر صحنه را به صورت حرفه‌ای بیاموزند. در ادامه پاره‌ای شرایط و نحوه بازیگری، مصائب این حرفه و بعضی نكات خوب درمورد بازیگری را برایتان گردآوری كرده‌ایم.



#راه_بازیگری

– شروع كار در كلاس‌هاي آموزش تئاتر و كسب مهارت حقیقی در اساس بازیگری تئاتر و آشنایی با كارگردانان و بعضی چهره‌هاي مشهور و ایجاد رابطه با دست‌اندركاران معتبر می تواند راهی برای ورود به این حرفه باشد.

– ثبت نام در كلاس‌هاي بازیگری 

* یك بازیگر بایستی خستگی‌ناپذیر باشد و تحمل فیزیكی و روحی، روانی بالا داشته باشد. «در بعضی نقش‌ها لازم هست بازیگر چاق شود و یا لاغر شود و شرایط بدنی متناسب با نقش خود را پیدا كند»

* یك بازیگر ساعات كاری نامنظم و طولانی خواهد داشت. 

* یك بازیگر تلاش و پشتكار فراوان دارد و هیچگاه از آموزش مشاهده خسته نمیشود
* هوش و خلاقیت «جهت جان بخشیدن به نقش خود» عامل مهمی در موفقیت بازیگر هست. 

* یك بازیگر شخصیت چالشی دارد. 

* روحیه بالای كار تیمی و همكاری در گروه از دیگر خصوصیات یك بازیگر هست.

* یك بازیگر انرژی و توان بدنی بالا دارد «گاهی اوقات ممكن هست مدتی دور از خانواده برای تولید فیلم در شرایط نامساعدزندگی كند».

* سازگاری بالای بازیگر با افراد و شرایط گوناگون بسیار مهم هست.

* روحیه انتقادپذیری بسیار بالا جهت پذیرش انتقادهای كارگردانان، منتقدان و… نیز برای بازیگری شرط هست.


*انضباط
 و در آخر دوره‌هاي آموزش هنری یكی دیگر از مهم ترین شروط برای بازیگر شدن می‌باشد «زیرا یك بازیگر همواره بایستی در حال یادگیری كسب تجربه و مهارت در اساس هنر بازیگری باشد، فراموش نكنیم بازیگری یك علم نیز هست و كسب علم نیاز به تحصیل و تجربه كافی دارد».

و در آخر شناخت كافی بازیگر نسبت به مردم، فرهنگ و آداب و رسوم جامعه و شناخت كافی و تحقیق او درمورد نقش خود باعث میشود تا او بتواند با آگاهی اکثر تمام جوانب مشكلات و دغدغه‌ها را درك كرده و نقشی متفاوت و برجسته ایفا كند «مهارت و تسلط كافی وط منجر به ایفای نقشی طبیعیو تاثیرگذار بر روی مخاطب خواهد شد

 

  • تشکر 1

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

تعریف تئاتر:

تئاتر يکی ازهنرهای هفتگانه است .کسانی که درباره بوجود آمدن تئاتر جستجو کرده اند ميگويند سر چشمه آن از آيين هاست . آيين به مراسم مذهبی و اجتماعی می گويند . مثل مراسم عروسی يا مراسم سينه زنی در ماه محرم  در ايران و مراسم رقص های مخصوص در کشورهای ديگر .انسان هميشه دوست داشته است به اتفاقاتی که خارج از اراده و ميل اوست تسلط داشته باشد و اين ويژه گی اصلی تئاتر است. 

تئاتر در مقايسه با هنرهای ديگر امکانات زيادی دارد برای اينکه از هنرهای ديگر مثل نقاشی ، ادبيات ، معماری ، موسيقی و ... در آن استفاده می شود.

تئاتر یك كلمه ی یونانی است به معنی آوا و صدا. 

تعريف تئاتر از نظر اریک بنتلی  : " نمایش یعنی (الف) در نقش (ب) در حالی که (ج) داره تماشا میکنه
در این تعریف به تمام عناصر ضروری نمایش که بدون آنها اصلا نمیشود نمایشی داشت اشاره میکند یعنی بازیگر و تماشاگر.
 

نفس هنر خلاقيت است و هنرمند ويژگي غريزي ممتازي دارد كه او را در اين آفرينش هنري ياري مي رساند. اين غريزه قويتر از انست كه ما مي شناسيم يا مي توانيم تشريح كنيم. تمامي وجود او – فكر او، روح او و آن جوهر تعيين كننده اي كه نامش استعداد است بايستي وقف هدفش شود.
 

آنچه در اين مجموعه سعي بر تهيه و تدوين آن شده است.نكات زير بنايي است كه هر هنرجوي اين رشته بايد با آنها آشنا باشد، آنها را بياموزد و با آنها زندگي كرده و رشد نمايد. تا پس از طي دوران طاقت فرساي آزمون و خطا زمینه را براي صعود به مراحل بعدي آماده نمايد.

در ده بخش زير نكات اساسي و مهم جهت پي ريزي يك بناي مستحكم طراحي گرديده كه آميزه اي از آموزش هاي استادان معتبر اين رشته و تجربياتي است كه طي يك دهه تحصيل و فعاليت در عرصه هاي دانشجوئي و تجربي و حرفه اي نگارنده و تدوين كننده اين تحقيق بعمل آورده است.

سخنی درباره بازيگري:

امروزه غالباً بازيگر بدون هيچ معياري به اين حرفه قدم مي گذارد. در دوره هاي گذشته، نوآموز بازيگري تحت تأثير بازيگران بزرگ بود. در آن زمان، نوآموز اين حرفه با يك نیزه قدم به صحنه مي گذاشت و به اين ترتيب مهارت هاي لازم را به تدريج از بزرگان اين حرفه مي آموخت. در سالهاي نزديكتر، مدرسه بازيگري غالباً بخشي از يك تئاتر بود و سرانجام نوآموزان به طور كامل درخدمت آن تئاتر درمي آمدند. به اين معنا كه در آغاز بازيگر مي شدند، سپس كارگردان و نيز استاد بازيگري. تئاتر هنري مسكو نمونه اي ازاين روش كار است. اما در اين لحظه از تاريخ معاصر، براي بازيگر و چه بسا معلم بازيگري معيار شخص وجود ندارد. از دهة ۱۹۳۰ به بعد، كلية ضوابط اجتماعي بازيگران، ازنوع لباس پوشيدن آنان گرفته تا نحوة رفتار و كردارشان، دست خوش تغيير شده است. اين واقعيت ها در هر بازيگر فرديت خاصي بوجود آورده است كه قدرت قضاوت را درمورد او از استاد وي سلب مي كند و استاد مي داند كه هر بازيگر بدون در دست داشتن نظامي از ارزش ها در اين راه قدم مي گذارد، هر چند ممكن است استعداد شگرفي در او نهفته باشد. 
 

بولس لاوسكي مي گويد: « … بازيگر بايد اين حقيقت را بپذيرد كه حرفه  او يك عمر كار مداوم مي طلبد و به خوبي بداند كه داراي حرفه ایست كه برايش يك عمر كار مداوم مي آورد.» 🎭

 

  • پسندیدم 1
  • تشکر 1

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

🎭هنرمند کیست ؟
 کسی است که 1- مسئولیت پذیر باشد 2- وقت شناس باشد
 
#ابزار_کار_بازیگر

ابزار کار بازیگر چیست ؟
 ابزرار کار بازیگر خود بازیگر میباشد که این ابزار شامل :
 1- بدن 2- بیان 3- میمیک صورت
 بدن : برای نشان دادن حالات اون شخصیت نمایش که بهترین بدن را بازیگران هنر میم دارن .
 بیان : برای رساندن مطالب به مخاطب که بهترین بیان و صدا را خوانندگان اُپرا دارن .
 میمیک صورت : منظور از میمیک صورت نشان دادن اون حالات درونی انسان . مثال : عصبانیت رو با اخم نشان میدهیم پس عصبانیت میشود حالت و اخم میشود میمیک صورت.
🎭

  • پسندیدم 1

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

🎭 دیگر ابزار های بازیگر

1--تمرکز

بازیگر باید تمرکز صحنه ای داشته باشد ، در صحنه باشد وبه چیز دیگری فکر نکند. تمرکز مانند یک عضله است ،

2_تخیل

اولین ومهمترین ابزار در بازیگری داشتن تخیل است. تخیل یعنی این که بتوان موقعیت فرضی که توسط نویسنده و یا کارگردان به هنرپیشه داده می شود را بتوان تصور کرد و به اجرا دراورد.

تخیل چیزی که وجود دارد وما می شناسیم ومی دانیم را می سازد اما فانتزی چیزی را که وجود ندارد ترسیم می کند ، البته ممکن است روزی به وجود آید. مثل افسانه قالیچه ی پرنده.

3_ تجسم

بازیگر باید بتواند چیزی را که در صحنه قرار است اتفاق بیفتد و چیز هایی که قبلاً اتفاق افتاده را در ذهنش تجسم کند.

4- خلاقیت

بازیگر برای اجرای خلاق ، باید رویداد ها را آنگونه که در درون وجود خود اوست بروز دهد.برای یک بازی خلاقانه اعمال باید از ضمیر ناخودآگاه نشات گرفته باشد. تا تماشاچی در باور خود آن را قبول کند. 🎭

 

  • پسندیدم 1

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

🎭 ●مفاهیم و واژه های تئاتری:

۱- سن :  محلی است كه در آن نمایش از روی متن نمایشی تمرین و در نهایت اجرا می شود و اغلب بصورت سكوئی بالاتر از سصح دید تماشاچی و در برخی اوقات در میان آنها ساخته میگردد.

۲- پرده :  هر نمایش به قسمتهائی تقسیم می شود اگر هر قسمت با باز و بسته شدن پرده اعلام شود به هر قسمت یك پرده گویند.یك نمایشنامه می تواند یك پرده یا بیشتر باشد.

3-  صحنه :  قسمتی از نمایش را كه از پرده كوچكتر است و با روشن و خاموش شدن نور اعلام می شود صحنه گویند.

صحنه به 9قسمت تقسیم میشود

۴- آوانسن :  بخش جلویی هر صحنه را كه اغلب بصورت نیم دایره طراحی و ساخته می شود را گویند.آوانسن مهم ترین قسمت یك صحنه است و هر چند در برخی مواقع با تمهیدات تئاتری می توانیم بخش انتهائی صحنه را مهم نمایش دهیم مثلا با نورپردازی موضهی انتهای صحنه كه اهمیت آنرا نشان می دهد اما حقیقتا مهم ترین بخش صحنه بدلیل نزدیكی با تماشاچی همان آوانسن است.

 

۵- نویسنده :  كسی است كه بدلایل شخصی یا غیر شخصی متنی را برای اجرا یا ثبت در تاریخ می نویسد.این متن می تواند در قالب داستان كوتاه، رمان یا داستان بلند و نمایشنامه كه از جمله متون اصلی ادبی هستند بگنجد.

۶- كارگردان :  وی كسی است كه مسئولیت اساسی اجرای یك نمایش را از تدارك مراحل آغازین تا اتمام اجرارا برعهده دارد و مسئول مطالعه متن، انتخاب بازیگران،تقسیم نقش هاو…تامراحل دیگر نظیر طراحی جزئیات حركات بازیگران و…می باشد.

۷- بازیگر :  كسی است كه مسئول اجرای حركات و … محوله توسط كارگردان به منظور ایفای یك نقش هنری است.

۸- میزانسن :  به مجموعه حركاتی كه یك بازیگر به طراحی و دستور كارگردان در صحنه اجرا می نماید می گویند.

۹- دیالوگ :  كلیه ی گفتگوهای دو یا چند نفره بازیگران در نمایش كه معمولا با احساسات گوناگون همراه است دیالوگ می گویند.دیالوگ بیشتر بصورت برون گرا ادا می شود. 

۱۰- مونولوگ :  مجموعه گفتگوها و زمزمه هائی كه یك بازیگر با خود دارد و بصورت درون گرا ادا میگردد مونولوگ گویند. وبدون مداخله  دیگر بازیگران ادا می شود

۱۱- میمیك چهره :  به حركات ریز چهره ی بازیگر اطلاق می گردد

۱۲- دكور :  هر آنچه كه در یك نمایش بعنوان ابزار صحنه در معرض دید تماشاچی قرار می گیرد دكور است و برای آن دو مسئولیت مهم طراحی دكور و ساخت و اجرای آن متصور است كه دو وظیفه و سمت طراح دكور و سازنده دكور عناوین آن می باشند.فردی كه كار دكور انجام میدهد دكوراتور نام دارد.

۱۳- گریم :  به عمل چهره پردازی بازیگران در نمایش گویندو دو مسئول طراحی گریم و اجرای آن برای گریم و چهره پردازی مقرر شده است كه در اكثر مواقع در نمایش های آماتوری بصورت تخصصی طراحی و اجرا نمی شود.این عمل با استفاده از وسایلی میسر است كه كار با هریك تخصص ویژه ای را می طلبد و نقش آن در نمایش بسیار بنیادی است.در نمایش های سطحی وآماتور از وسایلی شبیه ابزار های آرایش زنان مثل کرم سفیدکننده – مدادسیاه و قهوه ای- ماتیک های قرمز و قهوه ای و... استفاده می شود که تقریبا شکل بازیگران در چهره ی فرد نقاشی می شود!برای پاک کردن گریم قبل از شستن ضروری است با شیر پاک کن و پنبه گریم از چهره زدوده شود و سپس با آب و صابون شسته گردد.

۱۴- افكت :  به كلیه ی محیطی كه ممكن بصورت زنده یا توسط دستگاه پخش صوت در نمایش اجرا گردد افكت گویندو صداهائی مثل رعد وبرق، خش خش خرد شدن برگ زیر پای بازیگر، شلیك گلوله، ترمز ماشین، زوزه ی حیوانات وحشی یا باد و… كه در برخی نمایش ها لازم هستند می گویند.

۱۵- نور :  بدلیل اهمیت این مبحث آنرا به عنوان یك بحث نیمه تخصصی مطرح می نمایم.

از آنجائیكه نمایش در بیشتر اوقات در محلی سرپوشیده تمرین و اجرا می شود بحث نور یكی ار كلیدی ترین مباحث است كه هر فرد تئاتری بایستی تا حدی با آن آشنا باشد. 🎭

 

  • پسندیدم 1

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

🎭 انواع تئاتر 

تئاتر از کلمهٔ یونانی "تئاترون" به‌معنی تماشاخانه یا محل تماشا گرفته شده‌است و شامل انواع مختلفی چون نمایش زنده بابازیگر، نمایش‌های عروسکی، پانتومیم، تئاتر تلویزیونی، اپرا، باله، نمایش‌های موزیکال، نمایش رادیویی، نمایش‌های آیینی (به شرط داشتن ساختار روایی) و شکل‌های خاصی از نمایش‌های سنتی ملل و اقوام (برای نمونه: نقالی، پرده‌خوانی، نمایشنامه‌خوانی، تخت حوضی، تعزیه در ایران) و نمونه‌های متعدد دیگری است.
 

تئاتر امروزه ازنظر ساختار و شکل ارائه گستردگی فراوانی یافته و شکل‌های گاه بدیعی چون (تئاتر خیابانی، تئاتر محیطی، تئاتر مواجه، تئاتر پوچی و...) که برخی از آنها در شکل اجرا و تعدادی نیز در ساختار نمایشنامه دست به نوآوری زده‌اند. 🎭

 

  • پسندیدم 1

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

🎭 زیر شاخه های تئاتر

نمایش

پانتومیم (بی کلام)

نمایش روحوضی،

تعزیه خوانی

نقالی

نمایش عروسکی

تئاترخیابانی
🎭🎭🎭🎭

 

نمایش:این کارتوسط یک یاچندبازیگردریک محیط بازبه نام((سن)) انجام می گیردکه این کارتوسط کارگردان هدایت می‌شود.

پانتومیم (بی کلام):نمایشی است که فقط توسط یک بازیگرانجام میگیردودرآن ازهیچ کلامی استفاده نمی‌شود.

نمایش روحوضی:به نمایشی گفته میشودکه تماشگرانی روی یک حوض که با الوار پوشانده شده و رویش را فرش کرده اند بازی می شود و داستان نمایش رااجرامی کنند. این نوع نمایش درزمان‌های قدیم انجام می‌شد.
 

تعزیه خوانی: به نمایشی گفته می شودکه درآن بیشترمصائب کربلاوحوادث عاشورا رابه تصویرمی کشد. و بازیگران در دو گروه اولیا(نقش مثبت) و اشقیا(نقش منفی) ایفای نقش می کنند.

پرده خوانی:به نمایشی گفته می شودکه تصاویری را که بر روی پرده نقاشی شده است ،یک راوی طبق این پرده به نقل کردن نمایش می‌پردازد. استفاده این نوع نمایش بیشتردر زمانهای قدیم استفاده می شدوبه نمایش قهوه خانه‌ای معروف است.

نمایش عروسکی: نمایش عروسکی به نمایشی گفته می شودکه درآن ازعروسک استفاده می شودوبازیگران صحنه عروسکها می باشندوبه افرادی که این عروسکهارابه حرکت درمی آورند، " عروسک گردان" گفته می شودواین نمایش هم دارای کارگردان است.🎭

 

  • پسندیدم 1

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

🎭 بدن بازیگر

هر بازیگری باید قادر به انجام برخی حرکات پایه مانند: راه رفتن، چرخیدن، زانو ‌زدن، خم شدن، ایستادن و دویدن، باشد. اما بازیگر نمایش کودک و نوجوان باید علاوه‌بر حرکات فوق، بتواند کار‌هایی مثل: پریدن، حمل بازیگر دیگر، راه رفتن روی دست و مانند آن‌را نیز انجام دهد. اجرای یک نمایش درحقیقت، تبدیل متن نوشته شده به عمل و رفتار است. پس نمایش یعنی حرکت. بنابراین، حرکت بازیگران، در درجه اوّل اهمیّت قرار دارد؛ تا جایی که می‌توان گفت: حرکات بازیگران، حتّی از گفتارشان تأثیرگذار‌تر است.
 

مشکل اصلی اکثر بازیگران نوجوان این است که اغلب به‌طور مشخّص و هدفمندی، برای آماده‌سازی بدن، آموزش ندیده‌اند. آن‌ها زمان زیادی را به تحلیل متن نمایش، حفظ کردن گفتارها و شخصیت‌پردازی اختصاص می‌دهند و از کار روی حرکات، رفتار و تصویر‌هایی که می‌توانند با بدن خود روی صحنه بسازند، غافل می‌مانند. همین مسئله باعث می‌شود گاهی برخی از عوامل اجرایی مانند لباس و تن‌پوش، علی‌رغم صرف هزینه زیاد، کارایی لازم را نداشته و حق مطلب را ادا نکنند؛ چرا که لباس زیبا و نمایشی، در بدن بدشکل و نامناسب، جلوه‌ی بدی پیدا خواهدکرد؛ و حتّی ممکن است نتیجه عکس بدهد. بازیگر نمایش کودک و نوجوان باید بدن مناسبی داشته و همه حرکات وی، کنترل شده باشد. هرچه بیشتر روی بدن خود تمرکز کرده و آن‌را آماده سازید، ظرفیّت بیشتری برای ایفای نقش‌های متفاوت کسب می‌کنید. با تمرینات مناسب بدن، می‌توانید وسایل صحنه را به‌راحتی جابه‌جا کنید، حرکاتی روان و قابل باور انجام دهید و رفتارهای کوچک و جزیی خود را نیز با ظرافت بیشتری اجرا نمایید. همان‌طور که برای اجرای یک کنسرت موفّق، باید تمام سازها کوک شده باشند، برای اجرای یک نمایش موفّق نیز باید همه بازیگران، بدن کوک و آماده داشته باشند. بدن آماده و مناسب، علاوه‌بر افزایش توان فیزیکی بازیگر، اعتماد به نفس وی را نیز افزایش می‌دهد. 🎭

 

  • پسندیدم 1

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

🎭 بیان بازیگر

دو اصل اساسی برای بیان، تولید صدا و شکل‌دادن به آن می‌باشد. صدای خوب باید روان، دلنشین و بدون خش باشد. بیان خوب باید دارای ضرب‌آهنگ مناسب بوده و راحت و بدون استرس ادا گردد. هنگام صحبت کردن، نبایست دم و بازدم، احساس شود و در نهایت این‌که، صدا باید راحت شنیده شود و باعث آزار شنونده نگردد.

شکل‌دهی به صدا یا صدا‌سازی، از هماهنگی حرکات لب، زبان و دندان‌ها حاصل می‌شود. اگر یکایک حروف، به‌شکل سلیس و روان بیان شود، جملات نیز به روانی و رسایی ادا می‌گردد.

عناصر بیان

صدا، از نُه عنصر متمایز تشکیل شده است. کارگردان باید با درنظر گرفتن این عناصر نُه‌گانه، به صدای بازیگر خود گوش داده و از او بخواهد، به بهترین نحو از صدای خود استفاده کند. موارد زیر در تشخیص مشکلات بیان، به شما کمک خواهد کرد.

عنصر

تعریف

1. اوج صدا                                                    

ارتفاع صدا، بالاترین شدت صدا

2. آهنگ کلام

بالا و پایین آوردن صدا

3. برد صدا

فاصله بین پایین‌ترین حدّ صدا و اوج آن

4. تن صدا

کیفیّت صدا، شامل زنگ و طنین صدا

5. طرز بیان

تلفظ واضح حروف و کلمات

6. ضرب‌آهنگ

جریان، سرعت و روانی کلام، شامل تأکیدگذاری، مکث، اوج و فرودها

7. لهجه

روش بیان لغات، روش خاصی که با آن لغات تلفظ می‌شود

8. حرارت و انرژی بیان

قدرت و تأثیر احساسات درونی بر روی بیان

9. رسایی

قدرت پرتاب و انتقال کلمات

 

مشکلات مربوط به بیان

کارگردان، همواره بازیگری را انتخاب می‌کند که صدایی رسا، شفاف و مناسب داشته باشد. مشکلات اساسی در بیان بازیگر نمایش نوجوان، عموماً به چهار مورد زیر مربوط می‌شود: 1) رسایی صدا، 2) طرز بیان، 3) برد صدا، 4) لهجه.
 

1- رسایی صدا      اکثر بازیگران تازه‌کار نمی‌توانند با صدای رسا صحبت کنند. آن‌ها تصوّر می‌کنند فقط باید فریاد بزنند تا تماشاگر صدای آن‌ها را بشنود. فریاد زدن، هم به حنجره بازیگر آسیب می‌رساند و هم مخاطب را اذّیت می‌کند. بازیگر باید زیر نظر یک مربی بیان مجرّب، یاد بگیرد که همزمان با تنفس طبیعی خود، گفتارهایش را بیان کند.

2- طرز بیان      اغلب بازیگران نمایش نوجوان، روی شیوه‌ی بیان خود تمرکز نمی‌کنند. گاهی مخاطب اصلاً متوجّه گفتارهای بازیگر نمی‌شود. بازیگر با تمرین طرز بیان، می‌تواند به‌شیوه بیان مناسب دست یابد.

3- برد صدا      بازیگران معمولاً به صدای خود گوش نمی‌دهند و آن‌را تجزیه و تحلیل نمی‌کنند. مخاطب، صداهای کم‌عمق و ضعیف و یکنواخت را دوست ندارد و از آن خسته می‌شود. مخاطب کودک و نوجوان معمولاً به صدا و نحوه‌ی بیان بازیگر دقّت می‌کند. بازیگران می‌توانند به صدای هم گوش داده و مشکلات بیان یک‌دیگر را برطرف کنند. همچنین می‌توانند صدای خود را ضبط کرده و آن‌را گوش بدهند تا مشکلات بیان خود را تشخیص داده و جهت بهبود آن اقدام کنند.

4- لهجه      همان‌طور که محدودیت‌های فیزیکی بازیگر، مانع از ایفای نقش‌های متفاوت می‌شود، داشتن لهجه‌ی خاص نیز مانع بازی در نقش‌های مختلف و متنوّع می‌گردد. چنان‌چه بازیگران شما لهجه‌ی خاصی دارند، روی بیان آن‌ها کار کنید تا با تمرینات مناسب، لهجه‌ی آنان کمرنگ‌تر شود. بازیگر موفّق کسی است که فقط در مواقع لازم از لهجه‌ی خاص خود استفاده کند.🎭

 

  • پسندیدم 1

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

🎭 ذهن و فکر بازیگر

تمرینات بدنی و فن بیان برای بازیگر، اهمیّت فوق‌العاده‌ای داشته و از بخش‌های اساسی آموزش بازیگری ‌است. امّا از آن‌جا که بدن و بیان، تنها جنبه‌ی ظاهری بازیگری محسوب می‌شود، باید توجّه داشت که جنبه‌ی درونی، یعنی ارائه احساسات و عواطف و لایه‌های درونی شخصیت نیز جایگاه ویژه‌ای در بازیگری نمایش دارد. اگر بازیگر دارای صدای فوق‌العاده یا بدن آماده‌ای باشد، امّا روش بازیگری مشخّصی نداشته باشد، نمی‌تواند آن صدا و بدن مناسب را به خدمت بگیرد. یکی از مهمّترین روش‌های مشخّص بازیگری، برای اوّلین‌بار توسط «کنستانتین استانیسلاوسکی» کارگردان روسی اواخر قرن نوزده و اوایل قرن بیستم میلادی ارائه شد. 🎭

 

  • پسندیدم 1

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

#بازیگری_چیست ؟
دراین بین افراد كمی پیدا میشوند كه به خاطر علاقه به هنر و هنرمند شدن میخواهند بازیگری و كارگردانی و اجرای هنری سر صحنه را به صورت حرفه‌ای بیاموزند. در ادامه پاره‌ای شرایط و نحوه بازیگری، مصائب این حرفه و بعضی نكات خوب درمورد بازیگری را برایتان گردآوری كرده‌ایم.

 

#راه_بازیگری

– شروع كار در كلاس‌هاي آموزش تئاتر و كسب مهارت حقیقی در اساس بازیگری تئاتر و آشنایی با كارگردانان و بعضی چهره‌هاي مشهور و ایجاد رابطه با دست‌اندركاران معتبر می تواند راهی برای ورود به این حرفه باشد.
 

– ثبت نام در كلاس‌هاي بازیگری 

* یك بازیگر بایستی خستگی‌ناپذیر باشد و تحمل فیزیكی و روحی، روانی بالا داشته باشد. «در بعضی نقش‌ها لازم هست بازیگر چاق شود و یا لاغر شود و شرایط بدنی متناسب با نقش خود را پیدا كند»

* یك بازیگر ساعات كاری نامنظم و طولانی خواهد داشت. 

* یك بازیگر تلاش و پشتكار فراوان دارد و هیچگاه از آموزش مشاهده خسته نمیشود.

* هوش و خلاقیت «جهت جان بخشیدن به نقش خود» عامل مهمی در موفقیت بازیگر هست. 

* یك بازیگر شخصیت چالشی دارد. 

* روحیه بالای كار تیمی و همكاری در گروه از دیگر خصوصیات یك بازیگر هست.
 

* یك بازیگر انرژی و توان بدنی بالا دارد «گاهی اوقات ممكن هست مدتی دور از خانواده برای تولید فیلم در شرایط نامساعدزندگی كند».

* سازگاری بالای بازیگر با افراد و شرایط گوناگون بسیار مهم هست.

* روحیه انتقادپذیری بسیار بالا جهت پذیرش انتقادهای كارگردانان، منتقدان و… نیز برای بازیگری شرط هست.

 
*انضباط
 و در آخر دوره‌هاي آموزش هنری یكی دیگر از مهم ترین شروط برای بازیگر شدن می‌باشد «زیرا یك بازیگر همواره بایستی در حال یادگیری كسب تجربه و مهارت در اساس هنر بازیگری باشد، فراموش نكنیم بازیگری یك علم نیز هست و كسب علم نیاز به تحصیل و تجربه كافی دارد».
 
 

و در آخر شناخت كافی بازسگر نسبت به مردم، فرهنگ و آداب و رسوم جامعه و شناخت كافی و تحقیق او درمورد نقش خود باعث میشود تا او بتواند با آگاهی اکثر تمام جوانب مشكلات و دغدغه‌ها را درك كرده و نقشی متفاوت و برجسته ایفا كند «مهارت و تسلط كافی وط منجر به ایفای نقشی طبیعیو تاثیرگذار بر روی مخاطب خواهدشد»

  • پسندیدم 2

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

درآمد بازیگران

متاسفانه درآمد بازیگران در ایران شفافیت مالی ندارد و در آثار و تولیدات سینمایی اطلاعات مالی اعلام نمی شود، ولی یك اصل كلی این هست كه بسته به تلاش و پشتكاربازیگران نمی توان انتظار داشت كه همگی دستمزدهای و یا هم‌سطح دریافت كنند، از آنجا كه بازیگران بعنوان ویترین سینمای کشور ایران میباشند همچنان نقش بازیگر خوب و خوشگل پررنگ‌تر خواهد شد.

 

از طرفی معیارهای تجربه، توانمندی بازیگر و محبوبیت، سختی و دشواری نقش، از مواردی هست كه می تواند بر دستمزد بازیگر تاثیر بگذارد.

 

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

چگونه بهترین بازیگر شویم ؟


مشکلات بازیگران

– امنیت شغلی پایین «تعداد زیادی ازهنرمندان در كنار بازیگری به حرفه دیگری مشغول میباشند»

– رقابت بالای بازیگران
 

– وجود بعضی روابط در تعداد زیادی از گزینه نقش‌ها «بعضی افراد به واسطه مسائل مالی وارد این حوزه می شوند و یا با معرفی آشنایان و متكی بر رابطه پا به عرصه بازیگری می گذراند بدون اینكه هیچ دوره آموزشی هم دیده باشند، به قول یك هنرمند بازیگر كسی كه با پول وارد این حوزه شده باشد اصالت لازم برای بازیگری را ندارد و بقای خود را نمی تواند تضمین كند».

يك بازيگر بايستي تلاش كند الگوي اجتماعي پسنديده و مناسبي از لحاظ رفتار و برخورد و منش براي جامعه باشد و هميشه و همۀ جا ارزش و منتزل خود را حفظ كرده از خود چهره‌ای خوب و ماندگار در ياد و خاطره مردم بر جاي گذارد

 

  • پسندیدم 1

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

 

#معرفی_هنرمندان_تئاتر

هرکسی هنرمندان تئاتر شهر خودشو معرفی کنه...

از شهر خودم شروع کنم

 

  • پسندیدم 1

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

 

#معرفی_هنرمندان_تئاتر

هرکسی هنرمندان تئاتر شهر خودشو معرفی کنه...

از شهر خودم شروع کنم

 

 

آقای عزت اله قمی متولد 1331 فارغ التحصیل لیسانس بازیگر و کارگردانی از مجتمع دانشگاه هنر تهران . ایشان  از سال 1346 کار هنری خود را با بازیگری آغاز نمود . تاکنون حدود 30 نقش را در تئاتر و فیلم و تله فیلم بازی کرده و حدود 30 تئاتر را کارگردانی نمود  .  تعداد 18 اثر را به رشته تحریر در آورده است .

آثاری که آقای عزت اله قمی نویسنده ی آن بوده است : قصه های خوب بابام – اقلیم عشق – رویا – آبی در آبی -  پژواک -  قهرمان محله ما -  ناسمان  - سنجاق سری برای خواهر کوچکم  -  پیله  - وسعت سبز -  طلوع دیگر   و ...

کارهای نمایشی که ایشان در آن کارگردانی کرده  و یا بازی نموده بشرح زیر می باشد  :

عمو زنجیر باف (نویسنده : پرویز بشردوست ) -   باغ آرزوها  -  خانه بارانی ( نویسنده فرامرز طالبی )  -  آسید کاظم  ( نویسنده : استاد محمد ) – ضیافت ( نویسنده : بهرام بیضایی)

چوب بدست ها  ورزی ( نویسنده : غلامحسین ساعدی )  -  آخرین نوار کراپ (نویسنده : ساموئل بکت )  -    قصه های خوب بابام – اقلیم عشق – رویا – آبی در آبی -  پژواک -  قهرورام

له ما -  ناسمان  - سنجاق سری برای خواهر کوچکم  -  پیله  - وسعت سبز همه ی عطرهای عربستان ایشان در دوران بازیگریش با بازیگران مطرح سینما و تئاتر نیز همبازی بوده است :

آقای علی نصیریان و خانم هما روستا در سریال نسیم  - آقایان  محمود جعفری ، فردوس کاویانی وخانم  فاطمه معتمد آریا در فیلم یاد و دیدار  -  آقای مجید صالحی در سریال روزهای مهتابی -   آقای تمدن در سریال دکتر  - آقای  ناصر فروغ در تله فیلم  پیر و آئینه -  آقای سید جواد هاشمی در باغ رضوان  -  آقای داریوش مودبیان در سریال سیاه پوستان آمریکا.

ایشان هر از چند گاهی به خواسته اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی ورامین یا انجمن هنرهای نمایشی ورامین - کارگاه بازیگری در فرهنگسرای رازی ورامین برگزار می کند . زیر نظر ایشان بازیگران خوبی پرورش یافتند که درعرصه جشنوارهای  کشوری درخشیدند و تعداد قابل توجهی نیز در کارگردانی ، نویسندگی وبازیگری با راهنمایی های آقای قمی درشهرستان ورامین فعالیتشان را شروع کردند و کارشان در سطح بین المللی و کشوری مطرح شد .

آخرین نویسندگی و کارگردانی ایشان در سال 91 مردی برای تمام فصول بود . اطلاعاتمان در خصوص ایشان به اندازه بود .

آرزو داریم درآینده کارهای بهتری از ایشان ببینیم . 
تئاتر_ورامین

 

  • پسندیدم 1

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

علیرضا ترامشلو
تحصیلات:فارغ التحصيل مقطع کارشناسی تئاتراز دانشكده هنر و معماري
از سال 1374تا به حال درزمینه تئاتروتلویزیون وسینما به فعالیت مشغول می باشم.از سال 79 به عنوان كارگردان در تئاتر با توليد 11 اثر نمايشي مشغول مي باشم ودر حدود 27 اثر نمايش نيز به عنوان بازيگر حضور داشته ام.در پنج دوره جشنواره بين المللي تئاتر فجر به عنوان بازيگر و دستیارکارگردان و در دو دوره در جشنواره بين المللي تئاتر عروسكي تهران به عنوان عروسك گردان وحضوردر جشنواره هاي بين المللي كودك و نوجوان همدان ,جشنواره بين المللي تئاترخياباني مريوان ,ماه حوزه هنري،دفاع مقدس تهران،استاني و منطقه اي و ...
بازي در نمايشهاي :
شيخ صنعان اجرا شده در تالار وحدت,سونات گوجه هاي سبز در تالاركوچك تئاترشهر, ابله اجرا شده در سالن اصلي مولوي,خورشيد گمنام اجرا شده در تالار مهر حوزه هنري,رنجنامه زن پارسا اجرا شده در تالار انديشه حوزه هنري,نقاشي اجرا شده در سالن كوچك دانشكده هنرومعماري تهران ويحيي ...
گارگرداني :
بنمار آباد اجرا شده در سالن سنگلج, نقاشي اجرا شده در سالن كوچك دانشكده هنرومعماري تهران, ملاقات شبانه,نمايشنامه خواني پستچي پابلونرودا, لاكي خوش شانس ,گلين خانوم ,لچك قرمزي,آنسوي پل ,نخودي فداكار  ,کچلون و دیو پشمالو,نمایشخوانی ایستگاه وآزادی در ایستگاه آخر و...
سوابق اجرايي :
سوابق اجرایی ومدیریتی

*مدیر اجرایی جشنواره بین المللی تئاتر دانشگاهی ایران سال 83
*مدیر اجرایی جشنواره تئاتر استان تهران سال 82
*مدیر اجرایی همایش انجمنهای نمایشی استان تهران سال80
*مسئول برگزای اختتامیه جشنواره تئاتر تجربه در سال 1385
*مسئول انجمن نمايش شهرستان قرچك درسالهاي 80 تا 82
*مدرس كارگاه كارگرداني نخستين جشنواره تئاتر شهروندي تهران سال 91
*عضو شواري تخصصي تئاترشهرستان ورامين از سال 89تا 91
*مسئول دبيرخانه جشنواره بين المللي آيات در سال 91
* مدرس کارگاه کارگردانی از ایده تا اجرای نخستین جشنواره تئاتر شهروند منطقه نه تهران
* داور نخستین جشنواره نمایشنامه خوانی شاهد ورامین
*مسئول انجمن نمايش شهرستان قرچك درحال حاضر
*مسئول انجمن نمایش برگزیده جشن اردیبهشت تئاتر استان تهران در سال 93
*عضو هیئت رئیسه انجمن هنرهای نمایشی استان تهران 1395
رزومه : علیرضا ترامشلو

كارگرداني  سال اجرا
بنمار آباد(بزرگسال)  1379
ملاقات شبانه(بزرگسال)  1380
زمستان (بزرگسال)  1381
لاكي خوش شانس (كودك عرسكي)  1382
نقاشي (بزرگسال)  1384
گلين خانوم (بزرگسال)  1385
لچك قرمزي(كودك زنده)  1387
آنسوي پل (بزرگسال)  1388
نخودي فداكار  (كودك عرسكي)  1389
کچلون و دیو پشمالو(عروسکی)  1391
نمایشخوانی ایستگاه  1390
نخودی بلا،غول ناقلا(عروسکی)  1392
گِل  1394
آزادی در ایستگاه آخر  1395
پروین  1395
  
بازیگری  سال اجرا
حسنك تنبل(عروسك گردان)  1374
بچه هاي سرزمين مقاومت  1376
تنبل تنبلا(عروسك گردان)  1380
قصه آقا سليمون(عروسك گردان)  1378
قهوه كوفتي  1382
خورشيد گمنام(اندیشه حوزه هنری)  1382
خوب بد زشت (عروسك گردان)  1382
ابله(پلاتو دانشگاه سوره تهران)  1383
رنجنامه زن پارسا(مهر حوزه هنری)  1384
نقاشي  1384
سر به هوا(عروسك گردان)  1381
مرگ درمي زند  1384
سونات گوجه هاي سبز  1383
شیخ صنعان(تالاروحدت)  80-79
سونات گوجه هاي سبز
(سالن کوچک تئاترشهر)  1383
نخودي فداكار  (كودك عرسكي)  1389
یحیی  1391
کچلون و دیو پشمالو(عروسکی)  1391
آزادی در ایستگاه آخر  1395
سندروم استکهلم  1395
امید به آن است از ایشان کارهای بیشتر رو در شهرستان ببینیم

 

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

محمد خوش آبی.۶۰/۱۲/۱۸تهران .فارغ التحصیل کارگردانی سینما آکادمی هنر تهران .دانشجوی ترم آخر مدیریت ارتباط و رسانه...سرپرست گروه تاتر وستا..اولین و تنها گروه خیریه ایران .به نفع کودکان کار  وکودکان بی سرپرست .شروع فعالیت هنری از سال 1374زیر نظر استاد عزت الله قمی.دارای مدرک پیشرفته بازیگری از جام جم.رییس انجمن هنرهای نمایشی شهرستان ورامین.برخی از نمایش های انجام شده..هلی پو .کیی جنگل رو آتیش زده.جگرهندی.تاتر۲۹.درس خودش یه بازیه...سندرومی به نام خوشبختی.حس خصوصی.جنگل صنوبر .تک انگشتی و آدمکها...اتاقی در هتل پلازا .اگر بی هویت شدید دست پاچه نشوید.زندگی معمولی معمولی معمولی.ادیب درسرزمین عجایب...حسنی مارکوپولوی ایران .الاغ آواز خوان .اززمین تا آسمان .مورچه و ملخ.دیوار چین.عشق تنها کافی نیست .دلقکها....مدیر اجرایی دهمین همایش نمایش و یازدهمین همایش نمایش شهر ستان ورامین ...مدیر اجرایی اولین.و دومین جشنوارع طلوع خرداد ورامین ..حضور به عنوان مدیر تولید در جشنواره های .فجر .مریوان.عروسکی تهران.کودک و نوجوان همدان.آیینی سنتی..مهر.ماه.بانو ..مقاومت.ارسباران و.....همچنین عضو ستاد اجرایی جشنواره های..فجر.خمسه.صاحب دلان.خلیج فارس.نمایشگاه بین المللی قرآن..دو دوره داور مسابقات دانش آموزی مدارس آموزش و پرورش استان تهران.عضو هیت رییسه موسسه فرهنگی هنری نسل امروز .مشاور تبلیغاتی جام جم..کارمند بازرسی شورای عالی اصناف کشور ..کارشناس اسناد پزشکی بیمه ایران ..مدیر درمان بیمه ایران در آبفای استان تهران ..مدیر روابط عموی و امور بین الملل بیمه ایران .(امید مشاور)بزرگترین بیمه خصوصی کشور .و مدیر امور اداری و بین الملل شرکت سنگ آهن عظمت شرق.بندرعباس...

البته باید توجه کرد که ایشان فقط برخی از کارهای  مهم شان را گفتند
 

  • پسندیدم 1

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

امیر علی بدلی متولد ۱۳۶۲ سراب.سرپرست گروه نمایش روناک و مسئول کانون بسیج هنرمندان شهرستان قرچک. فعالیت هنری رو از سال ۱۳۷۵ با بازی در نمایش بچه های سرزمین مقاومت به کارگردانی جعفر کاظمی آغاز کرد و در همان سال  جایزه تقدیر داوران همایش نمایش ورامین کسب کرد. سپس در کلاسهای بازیگری و کارگردانی اساتید مختلف حضور پیدا کرده و کسب تجربه نمود. سپس با حضور در کنار استاد محمد میر حیدری و بازی در نمایشهای خوب بد زشت و تنبل تبلا وارد نمایش کودک شده نمایشهای دیو دیوک، الی و قلی،روح پدر بزرگ و ... را در بخش تئاتر کودک نوشته و کارگردانی کرد. از فعالیتهای ایشان حضور در جشنواره های مختلف از جمله جشنواره تئاتر خیابانی فجر‌، خمسه، تئاتر بسیج ،مقاومت ،تئاتر و سرود کل سپاه شهروندی کاشان، تئاتر استانی، همایش نمایش ورامین و پاکدشت و .... و کسب جایزه سوم نویسندگی و کارگردانی جشنواره تئاتر بسیج و کسب جوایز از جشنواره های فوق میباشد .از نمایشهایی که توسط بدلی به روی صحنه رفته است میتوان به دیو دیوک، روح پدربزرگ، الی وقلی، روح پدربزرگ، کافی شاپ بیسوادا، خوان هشتم، عبور از معبر، آنسوی پل، غبار مدینه، قاف عشق، مسابقه، سیگار، طوفان خطبه ها، اکتشافات، کابوس و آیینه، و ... یاد برد و در نمایشهای بسیاری مانند در حال کندن پوست پیاز، خوب بد زشت، تنبل تنبلا، رویای زینب خواهد آمد، گلین خانوم، و .... ایفای نقش نمود.
ایشان همچنین در حال آماده سازی نمایش سیاه بازی" #ناز_کنیز " میباشد که شهریور ماه به روی صحنه خواهد رفت.همچین از بازیگران نمایش " #ستوان_اینیشمور " است.

 

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

برای ارسال دیدگاه یک حساب کاربری ایجاد کنید یا وارد حساب خود شوید

برای اینکه بتوانید دیدگاهی ارسال کنید نیاز دارید که کاربر سایت شوید

ایجاد یک حساب کاربری

برای حساب کاربری جدید در سایت ما ثبت نام کنید. عضویت خیلی ساده است !

ثبت نام یک حساب کاربری جدید

ورود به حساب کاربری

دارای حساب کاربری هستید؟ از اینجا وارد شوید

ورود به حساب کاربری

×